20 χρόνια diplo στα ελληνικά
20 χρόνια diplo στα ελληνικά

Version
Download 58
Total Views 180
Stock
File Size 1.93 MB
File Type pdf
Create Date 30/05/2018
Last Updated 31/05/2018
Download

 

«Με μεγάλη χαρά καλοσορίζουμε την Ελλάδα στην οικογένεια των αναγνωστών της “Le Monde
diplomatique”και των ξένων εκδόσεών της. Για όλα τα μέλη της οικογένειας αυτής, η Ελλάδα
αντιπροσωπεύει το λίκνο της δημοκρατίας. Η αλληλεγγύη με τον λαό της σημάδεψε πολλές γενιές,
στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, όπως και στην εποχή της δικτατορίας των συνταγματαρχών».
Με αυτά τα λόγια χαιρέτησε ο τότε διευθυντής της «Le Monde diplomatique», Ιγνάσιο Ραμονέ, την
ελληνική έκδοση της γαλλικής μηνιαίας επιθεώρησης στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», στις
8 Φεβρουαρίου 1998. Η μεγάλη οικογένεια της «Le Monde diplomatique», που σήμερα αριθμεί
44 εκδόσεις σε 28 γλώσσες με συνολικό μηναίο τιράζ 2,4 εκατ. αντίτυπα, είχε μόλις ξεκινήσει
να δημιουργείται, κυρίως με τις φροντίδες του τότε υπεύθυνου για τις ξένες εκδόσεις, Ντομινίκ
Βιντάλ. Η ελληνική έκδοση ήταν το έβδομο μέλος δίπλα στις ιταλική, γερμανική, ελβετική, ισπανική,
μεξικάνικη και αραβική.

 

Ο διευθυντής Σεραφείμ Φυντανίδης και ο εκδότης Θανάσης Τεγόπουλος αντέδρασαν με ενθουσιασμό
στην πρόταση των Γάλλων και, μέσα σε λιγότερο από δύο μήνες μετά την πρώτη επαφή, η «Le
Monde diplomatique» αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της «Κυριακάτικης». Θυμούνταν και οι δύο
την εποχή που οι εκδόσεις Εξάντας είχαν κάνει την πρώτη προσπάθεια έκδοσής της στα ελληνικά,
αμέσως μετά τη μεταπολίτευση. Και η οποία δυστυχώς απέτυχε, «ούτε οι 300 της Βουλής δεν την
αγόραζαν», μας έλεγαν τότε. Μία ακόμη προσπάθεια, που είχε γίνει με την αυτόνομη έκδοση των
«Αφιερωμάτων» («Manière de Voir») από τις εκδόσεις Δρομέας, είχε πάει κάπως καλύτερα, είχε
όμως ατονήσει. Ίσως η «Le Monde diplomatique» να χρειαζόταν μια εφημερίδα, να γίνει κομμάτι της,
προκειμένου να αναδειχθεί η πραγματική δυναμική της. Όπως και έγινε.
Tον Δεκέμβριο του 2011, όταν ο κύκλος της «Ελευθεροτυπίας» έκλεισε, μαζί της σταμάτησε να
εκδίδεται και η «Le Monde diplomatique». Να εκδίδεται, όχι να κυκλοφορεί. Το αναγνωστικό
κοινό μπορούσε να την βρει ακόμα στο Διαδίκτυο, στη διεύθυνσή της www.monde-diplomatique.
gr –παιδί της «μητέρας» στη Γαλλία– χάρη στην προσπάθεια της ομάδας που την «φρόντιζε» στην
«Κυριακάτικη» και δεν την εγκατέλειψε στις δύσκολες ώρες. Και που τελικά βρήκε το σπίτι της στην
«Αυγή», τον Φεβρουάριο του 2013.

«Στο βλέμμα που στρέφουμε προς τη χώρα σας συγκλίνουν ο τρόμος μας ως Ευρωπαίων που
βλέπουν στην Ελλάδα κάτι το οποίο υπάρχει κίνδυνος να γίνει και αλλού, αλλά και η ελπίδα μας ότι η
πολιτική μπορεί μια μέρα, όπως και στη χώρα σας, να σταματήσει να μας καταδικάζει να παίρνουμε
μέρος σ’ αυτό το παιχνιδάκι, όπου οι ίδιοι και οι ίδιοι ξανάρχονται στην εξουσία για να ξανακάνουν το
ίδιο πράγμα, αφού έχουν παραδεχτεί την ίδια αδυναμία. Δεδομένου του κεντρικού ρόλου που παίζει
η Ελλάδα στο μέλλον της Ευρώπης, η “Le Monde diplomatique” δεν θα μπορούσε να μην έχει ελληνική
έκδοση», έγραφε τότε στο καλωσόρισμά του, ο διευθυντής της, Σερζ Αλιμί.

Και η «Αυγή» είναι πράγματι το σπίτι της, γιατί όπως το έθεσε και ο Σερζ, «εμείς πιστεύουμε, όπως και
οι φίλοι μας στην “Αυγή”, ότι αντιθέτως, η Ιστορία παύει να είναι “τραγική” κάθε φορά που ένας λαός
εμποδίζει τους συντηρητικούς πολιτικούς, συμμάχους των τραπεζιτών, να του υφαρπάξουν ό,τι του
απομένει από την εθνική του κυριαρχία για να τον υποβάλουν στους βλακώδεις και σκληρούς κανόνες
της “σύγχρονης οικονομίας”. Και θα συνεχίσουμε να αναζητούμε παντού στον κόσμο παραδείγματα
τέτοιας άρνησης, γιατί αυτά είναι που μέσα τους φέρουν την ελπίδα ενός καινούργιου κόσμου».

Οι συνθήκες είναι ακόμα δύσκολες, ιδιαίτερα για τον Τύπο, και στη χώρα μας και παντού στην
Ευρώπη. Όμως, η «Le Monde diplomatique» καταφέρνει να κρατήσει ψηλά την ερευνητική
δημοσιογραφία, να ξανακερδίσει τη χαμένη αξιοπιστία της. Στο πνεύμα αυτό –που συνδυάζεται με
το γιορτινό πνεύμα της επετείου των 20 χρόνων στα ελληνικά– ετοιμάσαμε το παρόν ηλεκτρονικό
βιβλίο. Επιλέξαμε να παρουσιάσουμε τις «μεγάλες υπογραφές» που δημοσιεύτηκαν τα τελευταία 20
χρόνια στα ελληνικά. Τα θέματα είναι ποικίλα, από την πολιτική ώς την τέχνη, και ξαναδιαβάζοντάς
τα μας εξέπληξε το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα είναι επίκαιρα. Αυτό άλλωστε δεν σημαίνει
«μεγάλη υπογραφή»; Να βλέπεις μπροστά, να αναλύεις το μέλλον και όχι το στιγμιότυπο.
Και δίπλα στις μεγάλες υπογραφές, θεωρήσαμε σωστό να παρουσιάσουμε και μερικά «μεγάλα
κείμενα», δηλαδή αναλύσεις διεθνούς ενδιαφέροντος, οι οποίες στάθηκαν σημαντική πηγή
πληροφόρησης για ζητήματα που ο υπόλοιπος Τύπος αγνοούσε ή που επέλεγε να αγνοήσει. Και
βέβαια δεν θα μπορούσαν να λείπουν και κάποια κείμενα για το ρόλο και το μέλλον των ΜΜΕ στην
εποχή του Διαδικτύου.

Στα χρόνια που πέρασαν, έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες για «παράγωγα προϊόντα». Κατ’ αρχάς
δύο πρωτότυπες εκδόσεις. Η «Le Monde diplomatique» εκδίδει περιοδικά συλλογές χαρτών με
διαφορετική θεματολογία, τις οποίες ονομάζει «Άτλαντες». Η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» είχε
προσφέρει στους αναγνώστες της δύο από αυτούς, έναν για τη διεθνή πολιτική και έναν για την
οικονομία. Κατόπιν, οι εκδόσεις Σαββάλας, με πρωτοβουλία του καθηγητή Μιχάλη Σπουρδαλάκη,
είχαν κυκλοφορήσει τρία «Manière de Voir» σε μορφή βιβλίων: ένα για τα Μέσα Ενημέρωσης, ένα
για την Κίνα και μία συλλογή άρθρων με αφορμή τα 50 χρόνια της «Le Monde diplomatique». Τέλος,
και η «Αυγή» πρόσφερε στους αναγνώστες της μία έκδοση με θέμα την κρίση στην Ευρώπη και τις
εναλλακτικές στις πολιτικές λιτότητας.

Δυστυχώς όμως, το χαρτί είναι πλέον «ακριβό σπορ» και η διανομή ακόμα ακριβότερη. Έτσι, για τα
20 χρόνια διαλέξαμε ένα άλλο μέσο. Ετοιμάσαμε ένα ηλεκτρονικό βιβλίο, προσιτό σε όλους, με 20
κείμενα αναφοράς από το αρχείο μας. Ακόμα κι εκείνοι που δεν μπορούν να διαβάσουν ηλεκτρονικά,
μπορούν εύκολα να το τυπώσουν.

Ελπίζουμε ότι αυτή η προσπάθειά μας δεν θα μείνει αποσπασματική αλλά θα ακολουθήσουν και
άλλες. Σημαντικό ρόλο σε αυτό θα παίξει η στήριξη των αναγνωστών μας.

Authors:

Δημοσιογράφος.

Categories: