Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Αντί να υποδέχονται τους πρόσφυγες, οι χώρες του Κόλπου προτιμούν να τους χρηματοδοτούν

Στις αραβικές πετρελαϊκές μοναρχίες δεν υπάρχει καμία προθυμία για την υποδοχή Συρίων προσφύγων. Ένθετο συμπλήρωμα του άρθρου Ποιος υποδέχεται στ’ αλήθεια τους πρόσφυγες;   «Μα γιατί οι χώρες του Κόλπου δεν κάνουν τίποτα για τους πρόσφυγες»; Αυτή η ερώτηση, η οποία επαναλαμβάνεται διαρκώς από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναδεικνύει την άρνηση των αραβικών πετρελαϊκών μοναρχιών να υποδεχθούν στις χώρες τους τους Σύριους που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους (αλλά και τους Υεμενίτες για τους οποίους ελάχιστα γίνεται λόγος). Κανένα από τα έξι μέλη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (1) δεν έχει υπογράψει την Σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες και δεν διαθέτει νομοθετικό πλαίσιο το οποίο να επιτρέπει την εγκατάσταση στο έδαφός τους σε ξένους υπηκόους που προσπαθούν να ξεφύγουν από μια σύγκρουση. Συνεπώς, δεν τίθεται θέμα γι’ αυτές τις χώρες να επιτρέψουν τη δημιουργία στρατοπέδων προσφύγων στην επικράτειά τους. Ήδη από το 1948, το βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας είχε κλείσει τα σύνορά του για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες που εκδιώχτηκαν από τη γη τους από τους Ισραηλινούς, προφασιζόμενο ότι δεν είχε τα μέσα για να τους φιλοξενήσει. Σήμερα, αυτές οι έξι χώρες που συγκαταλέγονται στις πλουσιότερες του κόσμου, προβάλλουν το γεγονός ότι έχουν αναλάβει τη χρηματοδότηση της ανθρωπιστικής δράσης για την ανακούφιση των Σύριων προσφύγων, κυρίως στον Λίβανο και στην Ιορδανία. Έτσι, εκτιμάται ότι, το 2015, το Κουβέιτ θα καταβάλει συνολικά στις υπηρεσίες του ΟΗΕ το ποσό των 304 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η Σαουδική Αραβία έχει αποδεσμεύσει κονδύλια 20 εκατομμυρίων δολαρίων για τη χρηματοδότηση των στρατοπέδων προσφύγων στην Ιορδανία. Συγκριτικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο μεγαλύτερος δωρητής, δεσμεύτηκαν για τη χρηματοδότηση της υποδοχής προσφύγων σε όλη τη Μέση Ανατολή με 1,1 δις δολάρια. Όπως παρατηρεί η Σάρα Λη Γουίτσον, διευθύντρια της Human Rights Watch για τη Μέση Ανατολή, «οι χώρες του Κόλπου προτιμούν τη χρηματοδότηση των προσφύγων από το άνοιγμα των συνόρων τους». Στην πράξη, η κατάσταση είναι κάπως διαφορετική: παρ’ όλο που η Σαουδική Αραβία έχει παγώσει από το 2011 τη χορήγηση αδειών εργασίας σε Σύριους, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν δεχτεί 150.000 Σύριους από την αρχή των εχθροπραξιών στη χώρα τους. Όπως εξηγεί ένα άτομο που κατάγεται από το Μαγρέμπ (2) και εργάζεται στα Εμιράτα, «η υποδοχή των προσφύγων γίνεται κατά περίπτωση. Τις περισσότερες φορές, πρόκειται για άτομα που έχουν ήδη συγγενείς στα Εμιράτα και οι οποίοι είναι πιθανόν ότι θα μπορέσουν να βρουν δουλειά. Για τις αρχές, δεν τίθεται καν θέμα να προβούν σε κάποια κίνηση η οποία θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια μαζικότερη προσέλευση προσφύγων». Σε κάθε περίπτωση, ο θεμελιώδης κανόνας που επιβάλλεται σε αυτά τα τυχερά άτομα είναι πάντα ο ίδιος: απαγορεύεται η παραμικρή πολιτική δραστηριότητα σχετικά με τις υποθέσεις της χώρας από την οποία προέρχονται.  

  1. Σαουδική Αραβία, Μπαχρέιν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ, Ομάν και Κατάρ.
  2. (Σ.τ.Μ.) Γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει την Αλγερία, την Τυνησία και το Μαρόκο.
]]>

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Γαλλία: Υγειονομικό διαβατήριο και περιορισμοί των ελευθεριών

Με αφορμή τις έκτακτες υγειονομικές συνθήκες και την ανάγκη καταπολέμησης της πανδημίας, στη Γαλλία πολλαπλασιάζονται οι νόμοι που ροκανίζουν τις ατομικές ελευθερίες –συνεχίζοντας μια εικοσαετή παράδοση νομοθετημάτων που επικαλούνται κατάσταση εκτάκτου ανάγκης για να επιβάλουν περιορισμούς δικαιωμάτων χωρίς ημερομηνία λήξης.

Το πανταχού παρόν βλέμμα της βιντεοεπιτήρησης

Η συζήτηση για τη βιντεοεπιτήρηση και τον περιορισμό των ατομικών ελευθεριών είχε ήδη ξεκινήσει πριν γυρίσει ο αιώνας, όταν άρχισαν να πολλαπλασιάζονται οι κάμερες στους δρόμους, τους σταθμούς, τα μεγάλα καταστήματα, τα εμπορικά κέντρα και τους χώρους στάθμευσης. Μέσω του Διαδικτύου, αυτές οι κάμερες και χιλιάδες άλλες, τοποθετημένες σε ιδιωτικούς χώρους, δημιουργούν την αγχωτική προοπτική να είναι ορατά και να επιτηρούνται τα πάντα. Σε αυτό το πρωτοφανές πλαίσιο κοινωνικού ελέγχου, τι γίνονται άραγε τα δικαιώματα και οι ελευθερίες του ατόμου; Επιστροφή στην απαρχή του προβληματισμού με ένα διορατικό άρθρο μας του 1998.

Αποστολή στη Γεωργία: Η εμμονή με τη Ρωσία

Οι πρόσφατες δημοτικές εκλογές της 2ης Οκτωβρίου 2021, διεξαχθείσες υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν κατεύνασαν την πολιτική κρίση στη χώρα, όπου οι δύο μεγάλες παρατάξεις αλληλοκατηγορούνται ότι παίζουν το παιχνίδι της Μόσχας. Ενώ το ρωσικό ζήτημα στοιχειώνει την πολιτική αρένα, η γεωργιανή κοινωνία διατηρεί μια σχέση αμφιθυμίας με τη βόρεια γείτονά της.

Η Γεωργία δοκιμάζει τις αντοχές του Πούτιν

Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι σχέσεις ανάμεσα στην Ρωσία και την Γεωργία παρέμειναν τεταμένες εξαιτίας των περιοχών της Νότιας Οσσετίας και της Αμπχαζίας. Επιστροφή σήμερα, μέσα από το αρχείο μας, σε ένα από τα διπλωματικά επεισόδια μεταξύ τους, το φθινόπωρο του 2006.

Η αυτοκρατορία δεν καταθέτει τα όπλα

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δεν μένουν για πολύ ταπεινωμένες. Έναν μήνα μετά την ήττα τους στο Αφγανιστάν, η αυτοκρατορική τάξη αποκαταστάθηκε. Το μαρτυρά το ράπισμα που δέχτηκε το Παρίσι από την Ουάσιγκτον.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Social