Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Αϊτή: Γεωργία, ο μεγάλος ξεχασμένος των εκλογών

Τη στιγμή όπου η κεντρική πολιτική σκηνή “μυρίζει” διαφθορά και οι πληγές που προκάλεσε ο τυφώνας Μάθιου είναι ακόμη ανοιχτές, καμία κουβέντα δεν γίνεται για την καταστροφή του παραδοσιακού μοντέλου της γεωργίας των μικροκαλλιεργητών, που εντείνει τόσο την εξαθλίωση όσο και τη διατροφική επισφάλεια. Στις 10 Μαρτίου του 2010, ο Μπιλ Κλίντον έκανε κάτι ασυνήθιστο: αυτοκριτική. Αφορούσε την απορρύθμιση της αγοράς του ρυζιού που επιβλήθηκε στην Αϊτή το 1994, την εποχή της προεδρίας του, μετά από πιέσεις των ΗΠΑ. Οι δασμοί στο ρύζι μειώθηκαν από το 35% στο 3%. Αντί να παράγουν με κόπο την τροφή τους σε ολοένα μικρότερα αγροτεμάχια, δεν θα ήταν καλύτερο για τους Αϊτινούς χωρικούς να εργάζονται στις ελεύθερες οικονομικές ζώνες; Χάρη στον μισθό τους, θα μπορούσαν να αγοράζουν το ρύζι που παράγει o γιγαντιαίος αμερικανικός γεωργικός τομέας. Σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρο, όλοι θα έβγαιναν κερδισμένοι. Ωστόσο, η προφητεία εκπληρώθηκε μονάχα εν μέρει. Οι Αϊτινοί αγοράζουν το εισαγόμενο ρύζι που έχει κατακλύσει την αγορά. Όμως, οι θέσεις εργασίας εξαφανίστηκαν, η διατροφική επισφάλεια αυξήθηκε και η χώρα βυθίστηκε στην οικονομική εξάρτηση. Αυτό αναγνώρισε ο Κλίντον: «Επρόκειτο για λάθος» (1). Κερδισμένοι από αυτήν την υπόθεση βγήκαν μόνο οι αγρότες της Βόρειας Αμερικής. Παρά την επιφοίτηση που οδήγησε στην αναγνώριση του λάθους, οι ίδιες ακριβώς πολιτικές συνεχίζονται. Η ανάπτυξη των ελεύθερων ζωνών αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της περιφρόνησης με την οποία αντιμετωπίζεται η γεωργία. Το ζητούμενο δεν είναι τόσο η δημιουργία θέσεων εργασίας όσο η μετατροπή των αγροτικών μαζών που πλεονάζουν σε φτηνό και πειθαρχημένο εργατικό δυναμικό. Εξ ου προκύπτει και μια παράδοξη κατάσταση όπου, γύρω από αυτές τις ελεύθερες ζώνες, συνυπάρχουν η φτώχεια, το άγχος και οι διατροφικές κρίσεις (2).   [caption id="attachment_1887" align="aligncenter" width="640"] Λαϊκή απεικόνιση της παραδοσιακής αϊτινής καλλιέργειας.[/caption]   Η Agritrans, η πρώτη ελεύθερη αγροτική ζώνη, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το «Χωριό της Διαφοράς», αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της λογικής. Ο πρώην διευθύνων σύμβουλός της δεν είναι άλλος από τον Ζοβενέλ Μοΐζ, τον δελφίνο που υπέδειξε για τη διαδοχή του ο πρόεδρος Μισέλ Μαρτελύ και νικητή των εκλογών του 2015: μια «εκλογική φάρσα» για όλες τις αϊτινές οργανώσεις, αλλά με υποστήριξη μέχρις εσχάτων από τις δυτικές χώρες. Κάτω από την πίεση των διαδηλώσεων, μια ανεξάρτητη επιτροπή επιβεβαίωσε τις παρατυπίες και τη νοθεία. Προκηρύχθηκαν νέες εκλογές, τις οποίες καθυστέρησε ο τυφώνας Μάθιου ώσπου τελικά, τον περασμένο Νοέμβριο, ο Μοΐζ εξελέγη. Τον Μάρτιο του 2016, οι Ηνωμένες Πολιτείες δώρισαν στη χώρα 500 τόνους φιστικιών. Μια τέτοια χειρονομία δεν αποτελεί πράξη γενναιοδωρίας: με αυτόν τον τρόπο κατορθώνουν να απαλλαγούν από ένα μέρος των πλεοναζουσών ποσοτήτων που παράγονται λόγω των κρατικών επιδοτήσεων στη γεωργία (3), καταστρέφοντας ταυτόχρονα την τοπική οικονομία. Η υποστήριξη της γεωργίας των μικροκαλλιεργητών, που εξασφαλίζει τα προς το ζην στο ήμισυ του πληθυσμού, θα απαιτούσε πλήθος ανατροπών και, κυρίως, την εναντίωση με τα κυρίαρχα συμφέροντα. Είναι ευκολότερο να καταστρέφεις την αγροτιά και να σαμποτάρεις την οικονομία ώστε στη συνέχεια να διαπιστώνεις την μη ανταγωνιστικότητά της και τον αντιπαραγωγικό χαρακτήρα της, εξασφαλίζοντας έτσι μια αγορά για τα αμερικανικά πλεονάσματα τροφίμων, με αποτέλεσμα να ολοκληρώνεται η χρεοκοπία των Αϊτινών αγροτών.  

  1. «Bill Clinton apologizes for past rice policies», Center for Economic and Policy Research, 22 Μαρτίου 2010, http://cepr.net
  2. «Perspectives sur la sécurité alimentaire», Commission nationale de la sécurité alimentaire (CNSA), Πορτ-ο-Πρενς, Φεβρουάριος-Σεπτέμβριος 2016.
  3. «Polémique autour de l’envoi de cacahuètes des Etats-Unis vers Haïti», Radio France Internationale, 25 Απριλίου 2016, rfi.fr
]]>

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Αντιμέτωπος με την κατάρρευση, ο Λίβανος θέλει να διατηρήσει τη μνήμη του

Στις 15 Μαΐου, οι Λιβανέζοι καλούνται να προσέλθουν στις κάλπες προκειμένου να επιλέξουν τα 128 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Μια ψηφοφορία που θα διεξαχθεί σε ένα περιβάλλον σοβαρής χρηματοπιστωτικής κρίσης, κοινωνικής καταστροφής και επανεμφάνισης πολιτικών και θρησκευτικών εντάσεων. Παρά τις αντιξοότητες, σύλλογοι και άνθρωποι του πνεύματος κινητοποιούνται για να προφυλάξουν και να ψηφιοποιήσουν την κληρονομιά της χώρας.

Μήπως πρέπει να φοβόμαστε τον πληθωρισμό;

Αντιμέτωποι με τα σκαμπανεβάσματα της παγκόσμιας οικονομίας, οι πολιτικοί ηγέτες μοιάζουν με τους υδραυλικούς των κινούμενων σχεδίων: καθώς δεν διαθέτουν εργαλεία για να επισκευάσουν μια διαρροή νερού, χρησιμοποιούν τα χέρια τους –αλλά το νερό διαρκώς «μπάζει» από αλλού. Αποπληθωρισμός ή κερδοσκοπικές φούσκες, πληθωρισμός ή ύφεση: οι νεοφιλελεύθεροι υδραυλικοί δεν επισκευάζουν τίποτα, απλώς μεταθέτουν τα προβλήματα.

Εργολαβίες δημόσιων υπηρεσιών: Όταν το κράτος πληρώνει για να εξαφανιστεί

Συγγραφή νόμων, διανομή ψηφοδελτίων, παραγγελία μασκών, οργάνωση εκστρατειών εμβολιασμού… Στη Γαλλία, όλο και περισσότερα καθήκοντα των δημόσιων υπηρεσιών ανατίθενται σε εταιρείες παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών, όπως η αμερικανική McKinsey. Ωστόσο, το εξωφρενικό κόστος των εξωτερικών αναθέσεων έχει αποκλειστεί από τον δημοκρατικό διάλογο, όπως εξάλλου συμβαίνει και με την απώλεια τεχνογνωσίας της δημόσιας διοίκησης που προκύπτει από τις εργολαβίες.

Ανατροπές στην αγορά των υδρογονανθράκων

Η απαλλαγή από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο είναι πιο εύκολη για τις ΗΠΑ απ’ ό,τι για την Ευρώπη. Όμως, αρκετές χώρες εξαγωγής υδρογονανθράκων, διόλου πρόθυμες να αποξενωθούν από τη Μόσχα, δυσανασχετούν απέναντι στο ενδεχόμενο να υποκαταστήσουν τον ρόλο της Ρωσίας.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Social