Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Εκλογικός μαζοχισμός

Στη Γαλλία, οι πολιτικές επιλογές ξαφνικά γίνονται όλο και πιο νεοφιλελεύθερες, τη στιγμή που το άστρο της θατσερικής λογικής σβήνει με ταχείς ρυθμούς… Μοναδικό παράδοξο: η κληρονομιά της Μάργκαρετ Θάτσερ αποκηρύσσεται στη χώρα της, την ώρα που τα μαγικά οικονομικά της φίλτρα έχουν επιτυχία στη Γαλλία. Στις 5 Οκτωβρίου, η Βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι έβγαλε στα μέλη του κόμματός της έναn λόγο που σύγχυσε πολλούς από αυτούς. Κατήγγειλε μια κοινωνία που αιμορραγεί από τα προνόμια των πλουσίων, υπεραμύνθηκε του ρόλου του κράτους «που πρέπει να εξασφαλίζει όσα τα άτομα, οι κοινότητες και οι αγορές δεν μπορούν να δώσουν», επέμεινε στα «εργατικά δικαιώματα», έπλεξε το εγκώμιο των φόρων («τιμή που πρέπει να πληρώσουμε για να ζούμε σε μια πολιτισμένη κοινωνία»), εκθείασε τις δημόσιες υπηρεσίες, κυρίως την εκπαίδευση και την παιδεία, των οποίων το προσωπικό ύμνησε, ανήγγειλε αύξηση των δημοσίων δαπανών στους τομείς της κατοικίας και των μεταφορών. Ακόμα και προφορικό, ένα τέτοιο τετ-α-κε στο πρόγραμμα των Συντηρητικών προκάλεσε αηδία στους απαρηγόρητους εραστές τις σιδηράς κυρίας. Ένας μάλιστα από αυτούς κατήγγειλε τη «νεοφιλελεύθερη αντεπανάσταση» (1). Ας μην ανησυχεί. Η ηρωίδα του μόλις πήρε, μετά θάνατον, πολιτικό άσυλο από την άλλη μεριά της Μάγχης, όπου ένα ποτ-πουρί νεοφιλελεύθερων μέτρων βρίσκεται στην καρδιά του προγράμματος της γαλλικής Δεξιάς. Σημάδι της σχεδόν ομόφωνης βούλησης να τελειώνουν με τους σοσιαλιστές σε λίγους μήνες, αλλά και σημάδι της κατάστασης αποσύνθεσης στην οποία ο πρόεδρος Ολάντ αφήνει το κόμμα του, η νίκη του υποψηφίου της Δεξιάς έχει ήδη ανακοινωθεί. Ενός υποψηφίου που υπόσχεται στους ψηφοφόρους να επιμηκύνει δύο ή τρία χρόνια την ηλικία συνταξιοδότησης, να δώσει τέσσερις ώρες παραπάνω εργασία εβδομαδιαίως, χωρίς αποζημίωση, να καταργήσει το φόρο μεγάλης περιουσίας –την ώρα που ο ΦΠΑ, που χτυπάει τα φτωχότερα νοικοκυριά, θα αυξηθεί– να μειώσει σταδιακά τα επιδόματα ανεργίας, να καταργήσει 300-500 χιλιάδων θέσεις στο Δημόσιο… Σε μια χώρα όπου η επίκληση στις δημοσκοπήσεις παίρνει τη θέση του πολιτικού διαλόγου, το γεγονός ότι τα τρία πρώτα από τα μέτρα αυτά απορρίπτονται πλήρως από τον κόσμο, περνά σχεδόν απαρατήρητο (2). Αλλά υπάρχουν και χειρότερα. Αντί να κινητοποιηθούν ενάντια σε μια θατσερικού τύπου «εκκαθάριση», την οποία απαρνούνται ακόμα και οι Βρετανοί συντηρητικοί, κάποιοι ψηφοφόροι της Αριστεράς, τους οποίους αφειδώς αναμετέδωσαν τα μέσα ενημέρωσης, συμμετείχαν στις προκριματικές εκλογές της Δεξιάς. Με κίνδυνο να χαρίσουν στον νικητή μια επιπλέον νομιμοποίηση όταν θα εφαρμόσει το πρόγραμμά του. Το 2012, η «χρήσιμη ψήφος» οδήγησε τους αντιπάλους του νεοφιλελευθερισμού να επιλέξουν τον Φρανσουά Ολάντ από τον πρώτο γύρο ώστε να εξασφαλίσουν την ήττα του Νικολά Σαρκοζί. Γνωρίζουμε τι έγινε κατόπιν: ο προσανατολισμός του ηττημένου έγινε ο προσανατολισμός του νικητή, ενώ το Εθνικό Μέτωπο αναδείχθηκε σε πρώτο κόμμα στη Γαλλία. Αυτή τη φορά πάντως, για ηττηθεί ο Σαρκοζί, στήριξαν έναν από τους πρώην υπουργούς του, τον Αλέν Ζιπέ, ο οποίος –εντελώς τυχαία– πριν από τριάντα χρόνια υπήρξε ο πρωτεργάτης της νεοφιλελεύθερης στροφής της γαλλικής Δεξιάς (3)… Τι λένε τώρα που επικράτησε ο Φρανσουά Φιγιόν; Έχει γίνει, άραγε, τόσο δύσκολο πια να κρατήσει κάποιος την πολιτική ενέργειά του προκειμένου να υπερασπίσει τις δικές του ιδέες;   (1) Nicolas Baverez, «Le virage antilibéral de Theresa May», «Le Figaro», Παρίσι, 17 Οκτωβρίου 2016. (2) 56 % αντίθετοι με την κατάργηση του 35ωρου, 64 % αντίθετοι στην αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, 67 % αντίθετοι στην κατάργηση του φόρου μεγάλης περιουσίας (δημοσκόπηση IFOP Atlantico, 23 Μαΐου 2016). (3) Βλ. François Denord, «Et la droite française devint libérale», «Le Monde diplomatique», Μάρτιος 2008.]]>

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Αποστολή στη Γεωργία: Η εμμονή με τη Ρωσία

Οι πρόσφατες δημοτικές εκλογές της 2ης Οκτωβρίου 2021, διεξαχθείσες υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν κατεύνασαν την πολιτική κρίση στη χώρα, όπου οι δύο μεγάλες παρατάξεις αλληλοκατηγορούνται ότι παίζουν το παιχνίδι της Μόσχας. Ενώ το ρωσικό ζήτημα στοιχειώνει την πολιτική αρένα, η γεωργιανή κοινωνία διατηρεί μια σχέση αμφιθυμίας με τη βόρεια γείτονά της.

Η Γεωργία δοκιμάζει τις αντοχές του Πούτιν

Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι σχέσεις ανάμεσα στην Ρωσία και την Γεωργία παρέμειναν τεταμένες εξαιτίας των περιοχών της Νότιας Οσσετίας και της Αμπχαζίας. Επιστροφή σήμερα, μέσα από το αρχείο μας, σε ένα από τα διπλωματικά επεισόδια μεταξύ τους, το φθινόπωρο του 2006.

Η αυτοκρατορία δεν καταθέτει τα όπλα

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δεν μένουν για πολύ ταπεινωμένες. Έναν μήνα μετά την ήττα τους στο Αφγανιστάν, η αυτοκρατορική τάξη αποκαταστάθηκε. Το μαρτυρά το ράπισμα που δέχτηκε το Παρίσι από την Ουάσιγκτον.

Quo Vadis Deutschland? Μετεκλογικά ερωτήματα και στρατηγικές προκλήσεις για την Γερμανία

Ο σχηματισμός της νέας ομοσπονδιακής κυβέρνησης θα χρειαστεί ακόμα αρκετές ημέρες ή και εβδομάδες. Στην καρδιά των συζητήσεων βρίσκονται οι διαφορές, όχι μόνο με κομματικό πρόσημο αλλά και οι οραματικές αποκλίσεις των κομμάτων. Είναι η προσπάθεια της μετα-μερκελικής Γερμανίας από τη μία να διατηρήσει το στάτους της και από την άλλη να βαδίσει προς ένα μέλλον που διαμορφώνεται από νέες προκλήσεις.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Social