Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Μεταρρυθμίσεις: «ένα μακελειό»

Κανείς δεν θα μπορούσε να ζηλέψει τη μοίρα της Νάταλι Ντωμιέ, προέδρου του Πανεπιστημίου Lumière Lyon-II, όταν, στις 8 του περασμένου Νοεμβρίου, χρειάστηκε να σχολιάσει την αυτοπυρπόληση ενός από τους φοιτητές της.

Με την πράξη του αυτή ο Ανάς Κ., 22 ετών, ήθελε να διαμαρτυρηθεί ενάντια στη φτώχεια και το αδιέξοδο της κατάστασής του. Έπρεπε να εργάζεται και ταυτόχρονα να σπουδάζει· είχε αποτύχει στις εξετάσεις· έτσι, ακυρώθηκε η υποτροφία του. Αποφάσισε λοιπόν, σύμφωνα με τα λόγια του Τυνήσιου Αμπντέλ Ραζάκ Ζοργκί, που επίσης αυτοπυρπολήθηκε τον Δεκέμβριο του 2018, να κάνει «μία επανάσταση μόνος». Οι νέοι από 18 έως 24 ετών αποτελούν την ομάδα της οποίας το ποσοστό φτώχειας μεγάλωσε περισσότερο. Και, όπως θυμίζει η κυρία Ντωμιέ, «η φτώχεια δεν επιτρέπει να σπουδάσεις σε ήρεμες συνθήκες». Πέντε μήνες πριν από την απόπειρα αυτοκτονίας στη Λυόν, μια επίσημη γνωμοδότηση προειδοποιούσε ότι η μισθωτή εργασία των φοιτητών, όταν ξεπερνά μια συγκεκριμένη διάρκεια, «κάτι που συμβαίνει συχνά σε όσους δεν διαθέτουν αρκετά μεγάλη υποτροφία ή βοήθεια από το σπίτι, τους εκθέτει σε επαυξημένο κίνδυνο αποτυχίας στις σπουδές τους» (1).

Επίσης, αρκετοί ανάμεσά τους πεινούν, κοιμούνται έξω, δεν έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Με τα πενιχρά μέσα που διαθέτει το πανεπιστήμιό της, η κυρία Ντωμιέ υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να κάνει τα πάντα για αυτούς. Και βάζει μπροστά «μια υπηρεσία ψυχολογικής στήριξης», «έναν δωρεάν αριθμό κλήσης», «ένα κοινωνικό παντοπωλείο» («Le Monde», 16 Νοεμβρίου 2019). Η υπουργός Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας Φρεντερίκ Βιντάλ με τη σειρά της υπερηφανεύεται ότι έχει αυξήσει το ποσό των υποτροφιών (κατά 1,3% στην πραγματικότητα, δηλαδή στο επίσημο επίπεδο του πληθωρισμού). Ωστόσο θα «τα ξανασκεφτεί όλα αυτά» –αλλά «προφανώς, κάτι τέτοιο θα πάρει χρόνο». Ήδη υπόσχεται ότι φέτος τον χειμώνα θα σταματήσουν να διώχνουν τους άπορους φοιτητές από τις εστίες… Στο πανεπιστήμιο συμβαίνει ό,τι συμβαίνει στο νοσοκομείο, τη γεωργία, την πυροσβεστική, το σχολείο, στην κατάσταση που βρίσκονται οι γέφυρες. Στη Γαλλία όπως και αλλού. Τριανταπέντε χρόνια ιδιωτικοποιήσεων, υποχώρησης των δωρεάν παροχών, μείωσης των επιδομάτων, λεπτομερούς ελέγχου σε όλους τους τομείς –ευχαριστούμε, Διαδίκτυο– ώσπου στο τέλος να έχουμε μια κοινωνία υπό πίεση, τραυματισμένη, αποστεωμένη, να καίει τα τελευταία αποθέματά της. Μια κοινωνία της οποίας ολόκληροι τομείς υποχωρούν. Σε τακτικά διαστήματα δείχνει την εξάντλησή της, εκφράζει τον θυμό της (2).

Βήμα-βήμα ανθίσταται στη βία που τα κυβερνητικά κόμματα επιμένουν να της ασκούν, παρά τις πολιτικές εναλλαγές. Στο πρόγραμμα των τελευταίων ή των επόμενων «μεταρρυθμίσεων» βρίσκονται: η μείωση των επιδομάτων ενοικίου, η νέα επιμήκυνση της ηλικίας συνταξιοδότησης, η απελευθέρωση της νυχτερινής εργασίας, ο περιορισμός της κρατικής ιατρικής βοήθειας, η σκλήρυνση των όρων χορήγησης του ταμείου ανεργίας –«ένα μακελειό», όπως παραδέχεται ακόμα και ο Λωράν Μπερζέ, ένας συνδικαλιστής ηγέτης καλοδεχούμενος κατά τα άλλα στο προεδρικό μέγαρο. Ένας νέος που θυσιάζει τη ζωή του με τον τρόπο που γίνεται στα αυταρχικά καθεστώτα, διαδηλωτές που χάνουν ένα μάτι ή ένα χέρι σε μία επίθεση της αστυνομίας, δεξιοί που μοιράζουν φυλλάδια τα οποία ανακοινώνουν εμφύλιο πόλεμο… Πολλά απεργιακά κινήματα θα λάβουν χώρα τις ερχόμενες εβδομάδες. Εάν αποτύχουν, πού θα βρισκόμαστε του χρόνου;  

(1) Marie-Hélène Boidin Dubrule και Stéphane Junique, «Éradiquer la grande pauvreté à l’horizon 2030», Conseil économique, social et environnemental, Παρίσι, 26 Ιουνίου 2019. (2) Βλ. Bernard Cassen, «Quand la société dit “non”» (και τον συνοδευτικό φάκελο), «Le Monde diplomatique», Ιανουάριος 1996.]]>

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Η μάχη του αμερικανικού αετού με τον κινεζικό δράκο στη Λατινική Αμερική

Αμερικανικά πολεμικά πλοία οργώνουν τη Σινική Θάλασσα. Πιο αθόρυβα, το Πεκίνο προωθεί τα πιόνια του σε μια περιοχή που ο Λευκός Οίκος θεωρεί «πίσω αυλή» του, τη Λατινική Αμερική. Αφού προσπάθησαν να επιστρέψουν στην αγκαλιά της Ουάσιγκτον, οι συντηρητικές κυβερνήσεις της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, που άρχισαν να έρχονται στην εξουσία από τα μέσα της δεκαετίας του 2010, ανακαλύπτουν ότι οι ΗΠΑ είναι ένας απαιτητικός, αλλά ελάχιστα γενναιόδωρος σύμμαχος.

Η Αριστερά, μια καινούργια ιδέα στα Βαλκάνια

Μετά το τέλος της Γιουγκοσλαβίας, στα Βαλκάνια η πολιτική συζήτηση περιοριζόταν σε μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε εθνικιστές και φιλελεύθερους. Πλέον όμως, αναδύεται μια αντικαπιταλιστική Αριστερά που υπερασπίζεται τα κοινά αγαθά και εναντιώνεται στις αυξανόμενες ανισότητες. Ο συνασπισμός της πράσινης Αριστεράς κέρδισε τη δημαρχία του Ζάγκρεμπ, ενώ στο Κόσοβο κυβερνάει ένα αριστερό κόμμα υπέρ της εθνικής κυριαρχίας.

Τα διαφημιστικά λόμπι εναντίον του νόμου για το κλίμα

Με τα φώτα της δημοσιότητας στις παγκόσμιες διαπραγματεύσεις στη Γλασκώβη και σε όσα αποφάσισε (ή όχι) το COP26 που τελείωσε προχθές, παραβλέπουμε τις μάχες που κερδίζονται ή χάνονται σε τοπικό επίπεδο. Μια τέτοια μάχη αφορά και την απαγόρευση διαφήμισης για τα ρυπογόνα προϊόντα. Στην Γαλλία τα διαφημιστικά λόμπι ενώθηκαν με τους μεγάλους ομίλους μέσων ενημέρωσης, που φοβούνται την μείωση τον εσόδων τους, ώστε να αποφύγουν μια τέτοια εξέλιξη. Και το πέτυχαν.

Κι έτσι η Ελλάδα ξανάγινε υπόδειγμα

Η Αθήνα έκανε νωρίτερα το χριστουγεννιάτικο δώρο στα στρατεύματα της: είκοσι τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη Rafale και τρεις υπερσύγχρονες φρεγάτες, ενώ περιμένουν ακόμα ελικόπτερα F-35 και Sikorsky, για να μην αναφέρουμε τους δρόνους, τις τορπίλες και τους πυραύλους.

Βέλγιο: Οι δυσκολίες μιας «ηθικής» συνεταιριστικής τράπεζας

Αγανακτισμένες με την συμπεριφορά που επέδειξαν οι τράπεζες τις παραμονές της κρίσης του 2008, ορισμένες βελγικές οργανώσεις δραστηριοποιήθηκαν και δημιούργησαν ένα μη κερδοσκοπικό πιστωτικό ίδρυμα –για να διαπιστώσουν όμως στη συνέχεια ότι η ηθική, από μόνη της, δεν μπορεί να μεταρρυθμίσει τον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Social