Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Προκριματικές για δισεκατομμυριούχους

Κερδίζω 400 εκ. δολάρια το χρόνο, τι διαφορά έχει για μένα, λοιπόν»; Το 1992, ένας άλλος δισεκατομμυριούχος, ο Ρος Πέροτ υποσχόταν «ν’ αγοράσει τον Λευκό Οίκο για να τον δώσει στους αμερικανούς που δεν μπορούν πια να τον πληρώσουν». Κατά πάσα πιθανότητα και ο κ. Τράμπ με τη σειρά του θα αποτύχει, όχι όμως χωρίς να έχει κάνει –με το δικό του τρόπο- ξεκάθαρο τον τρόπο λειτουργίας του αμερικανικού πολιτικού συστήματος: «Είμαι επιχειρηματίας. Όταν οι υποψήφιοι μου ζητούν, τους δίνω. Αν χρειάζομαι κάτι δύο ή τρία χρόνια αργότερα, τους τηλεφωνώ και είναι στο πλάι μου». Πρώην γερουσιαστής της Νέας Υόρκης και υποψήφια στις προκριματικές των Δημοκρατικών, η Χίλαρι Κλίντον «βρέθηκε στο πλάι του» και αυτή: «Της είπα να έρθει στο γάμο μου και ήρθε. Ξέρετε γιατί; Είχα δώσει χρήματα στο ίδρυμά της». Αν θέλετε αδιάφθορο πρόεδρο, επιλέξτε τον από την λίστα των πιο μεγάλων διαφθορέων, προτείνει ο Ντ. Τραμπ. Το 2010, το Ανώτατο Δικαστήριο κατήργησε τους περισσότερους από τους περιορισμούς στις δωρεές προς τους πολιτικούς (1). Από τότε, οι μεγάλες περιουσίες τις χώρας διατυμπανίζουν χωρίς αιδώ τις χορηγίες τους. Για να εξηγήσει τον πρωτοφανή αριθμό των Ρεπουμπλικανών υποψηφίων (17), οι «New York Times» αποκαλύπτουν ότι σχεδόν όλοι μπορούν να υπολογίζουν «στη βοήθεια ενός δισεκατομμυριούχου, γεγονός που δείχνει ότι η καμπάνια τους δεν έχει καμία σχέση με την ικανότητά τους να συγκεντρώσουν κεφάλαια κάνοντας έκκληση στους ψηφοφόρους». Ο Τζον Έλλις («Τζεμπ») Μπους έχει ήδη δώσει νέο νόημα στις «μικρές χορηγίες». Για τους περισσότερους υποψήφιους είναι λιγότερο από 200 δολάρια. Γι’ αυτόν είναι λιγότερο από 25.000… Τρεις δισεκατομμυριούχοι –οι Τσαρλς και Ντέιβιντ Κοχ και ο Σέλντον Άντελσον- έγιναν χορηγοί του Ρεπουμπλικανικού κόμματος. Οι αδελφοί Κοχ -σε μόνιμη σύγκρουση με τα συνδικάτα- σκοπεύουν να ξοδέψουν 889 εκ. δολάρια στις εκλογές του 2016, περίπου τον προϋπολογισμό του καθενός από τα δύο μεγάλα κόμματα. Ο κυβερνήτης του Ουισκόνσιν, Σκοτ Ουόκερ, μοιάζει να είναι το φαβορί τους, αλλά τρεις από τους συνυποψήφιούς του έχουν επίσης προσδεθεί στο άρμα τους ελπίζοντας να κερδίσουν κι αυτοί μια χούφτα δολάρια (2). Ο Σκοτ Ουόκερ προσπαθεί να βάλει επίσης στο παιχνίδι τον Σέλντον Άντελσον, όγδοη μεγαλύτερη περιουσία της χώρας και θαυμαστή του Ισραηλινού Πρωθυπουργού, Μπένιαμιν Νετανιάχου (3). Και δεν είναι ο πρώτος που «έγλυψε» τον ογδοντάχρονο δισεκατομμυριούχο. Πριν από δύο χρόνια, ο Άντελσον υποστήριζε ότι οι ΗΠΑ αντί να διαπραγματεύονται θα έπρεπε να στείλουν πυρηνικούς πυραύλους στο Ιράν. Οι δεκαεπτά Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι επανέλαβαν την άποψη αυτή στο ντιμπέιτ τους στις 6 Αυγούστου. Και αντιτάχθηκαν στην πρόσφατη συμφωνία ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και την Τεχεράνη.  

  1. Βλ, Robert W. McChesney και John Nichols, «Aux Etats-Unis, médias, pouvoir et argent achèvent leur fusion », «Le Monde diplomatique», Αύγουστος 2011.
  2. Marco Rubio, Ted Cruz και Rand Paul, γερουσιαστές της Φλόριντα, του Τέξας και του Κεντάκι αντίστοιχα.
  3. Βλ. «Netanyahou, président de la droite américaine?», La valise diplomatique, 4 Μαρτίου 2015.
]]>

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Η αυτοκρατορία δεν καταθέτει τα όπλα

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δεν μένουν για πολύ ταπεινωμένες. Έναν μήνα μετά την ήττα τους στο Αφγανιστάν, η αυτοκρατορική τάξη αποκαταστάθηκε. Το μαρτυρά το ράπισμα που δέχτηκε το Παρίσι από την Ουάσιγκτον.

Quo Vadis Deutschland? Μετεκλογικά ερωτήματα και στρατηγικές προκλήσεις για την Γερμανία

Ο σχηματισμός της νέας ομοσπονδιακής κυβέρνησης θα χρειαστεί ακόμα αρκετές ημέρες ή και εβδομάδες. Στην καρδιά των συζητήσεων βρίσκονται οι διαφορές, όχι μόνο με κομματικό πρόσημο αλλά και οι οραματικές αποκλίσεις των κομμάτων. Είναι η προσπάθεια της μετα-μερκελικής Γερμανίας από τη μία να διατηρήσει το στάτους της και από την άλλη να βαδίσει προς ένα μέλλον που διαμορφώνεται από νέες προκλήσεις.

Πώς νίκησαν οι Ταλιμπάν

Η επέμβαση της Δύσης στο Αφγανιστάν τερματίζεται σε συνθήκες χάους και κλονίζει την αξιοπιστία των ΗΠΑ. Και το ερώτημα παραμένει: πώς οι Ταλιμπάν κατάφεραν να επιβληθούν;

Γιατί επέζησε το συριακό καθεστώς

Ενώ θεωρούνταν ξοφλημένος την άνοιξη του 2011, ο Μπασάρ αλ Άσαντ διασώθηκε από τις στρατιωτικές παρεμβάσεις της Ρωσίας, του Ιράν και της λιβανέζικης Χεζμπολάχ. Η επιβίωσή του οφείλεται επίσης σε μεγάλο βαθμό στην κοινότητά του, τους αλαουΐτες, καθώς και στον απόλυτο έλεγχο που ασκεί η οικογένειά του στην κοινωνία και στο κράτος.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Social