Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Τα πατάκια του Λευκού Οίκου

Όταν ένας άνθρωπος καταδικάζει τον εαυτό του, επιθυμούμε πάντα να τον χτυπήσουμε (…) για να κάνουμε χίλια κομμάτια ό,τι του απομένει από την αξιοπρέπειά του», έγραφε ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ στους «Δρόμους της ελευθερίας». Η παρατήρησή του ισχύει και όταν έχουμε να κάνουμε με κράτη. Λόγου χάρη, εκείνα που αποτελούν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Μακρόν δήλωσε την άρνησή του να συζητήσει «μ’ ένα όπλο στον κρόταφο» και η Μέρκελ λυπάται που η Ουάσινγκτον κάνει τα πράγματα «ακόμα πιο δύσκολα» στη Μέση Ανατολή. Όμως, ούτε ο ένας ούτε η άλλη δεν είναι έτοιμοι να απαντήσουν με κάτι διαφορετικό από την γκρίνια. Και οι μεγάλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έχουν καταλάβει σε ποιον πρέπει να υπακούν, από τη στιγμή που ακόμα και η αποστολή ενός μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που διέρχεται από έναν αμερικανικό διακομιστή ή η χρήση δολαρίων στις συναλλαγές με το Ιράν τις εκθέτει σε τεράστια πρόστιμα. Μόλις ανακοινώθηκε το τελεσίγραφο Τραμπ, η Total, η τέως εθνική γαλλική εταιρεία πετρελαίου, ακύρωσε τα σχέδια επενδύσεων στο Ιράν. Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος Μακρόν προσπαθούσε να διατηρήσει τη συμφωνία με την χώρα. Διευκρίνιζε όμως: «Το λέω ξεκάθαρα, δεν θα επιβάλουμε κυρώσεις ή αντίμετρα στις αμερικανικές εταιρείες. (…) Και δεν θα υποχρεώσουμε τις γαλλικές επιχειρήσεις να παραμείνουν στο Ιράν. Αυτή είναι η πραγματικότητα του κόσμου των επιχειρήσεων. Ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας δεν είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Total» (1). Η οποία συνεπώς υπακούει στις διαταγές του Λευκού Οίκου… Μετά από όλα αυτά, εκείνοι που αρέσκονται σε ευχολόγια κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μας χρειάζεται περισσότερη Ευρώπη (2). Όμως, όσο περισσότερο η Ευρώπη διευρύνεται και όσο περισσότερο γίνεται θεσμικός ο χαρακτήρας της, τόσο λιγότερο ανθίσταται στις αμερικανικές επιταγές. Το 1980, τα εννέα μέλη της τότε ΕΟΚ έπαιρναν θέση για τη Μέση Ανατολή, αναγνωρίζοντας τις εθνικές φιλοδοξίες του παλαιστινιακού λαού. Αντίθετα, φέτος, στις 14 Μαΐου, τέσσερα μέλη της Ένωσης (η Αυστρία, η Ουγγαρία, η Τσεχία και η Ρουμανία) έστειλαν εκπροσώπους στα εγκαίνια της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, την ίδια στιγμή που ο ισραηλινός στρατός σκότωνε δεκάδες άμαχους στη Γάζα. Ακόμα καλύτερα –αν μπορούμε να θεωρήσουμε «καλύτερο» κάτι τέτοιο: ανάμεσα στα 28 κράτη μέλη της Ε.Ε., τα 15 εισέβαλαν στο Ιράκ στο πλευρό των αμερικανικών στρατευμάτων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σκληραίνει συνεχώς τα κριτήρια σύγκλισης. Αλλά πάντα ξεχνά ένα, εκείνο που μόλις της θύμισε ο Τραμπ: την ανάγκη των μελών της να είναι ανεξάρτητα και εθνικά κυρίαρχα.   (1) Συνέντευξη Τύπου, Σόφια, 17 Μαΐου 2018. (2) Μια φράση που ο Μπερνάρ Γκετά, σχολιαστής στο ραδιόφωνο France Inter, αναμασά κάθε πρωί εδώ και πάνω από 20 χρόνια, όποιο κι αν είναι το θέμα της ημέρας.]]>

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Ιαπωνία: Η «μεγάλη φυγή» από τον δημόσιο τομέα

Απέχοντας παρασάγγας από την κοινότοπη εικόνα του δημοσίου υπαλλήλου που ζει μακριά από τις αντιξοότητες της ζωής, οι ανώτεροι υπάλληλοι του ιαπωνικού κράτους εργάζονται κάτω από εξαντλητικές συνθήκες εργασίας, πραγματοποιώντας έως και τριακόσιες ώρες υπερωριών ανά μήνα. Οι εργατικοί νόμοι της χώρας –ήδη ελάχιστα προστατευτικοί– δεν έχουν εφαρμογή στην ιδιαίτερη αυτή ομάδα εργαζομένων. Όλο και περισσότεροι εγκαταλείπουν τις θέσεις τους στα υπουργεία, προκαλώντας μια πρωτοφανή κρίση.

Τείχη από άμμο φράζουν τα περάσματα της Σαχάρας

Η κατασκευή ενός τείχους ή ενός φράχτη για την προστασία των συνόρων είναι πλέον ένα συνηθισμένο φαινόμενο σε ολόκληρο τον κόσμο. Η πρακτική έχει εξαπλωθεί και στην αφρικανική ήπειρο, με στόχο την παρεμπόδιση των μεταναστευτικών ροών. Με διακριτικότητα, από το Μαρόκο και την Αλγερία έως τον Νίγηρα, οι κυβερνήσεις υψώνουν τείχη από άμμο, φυλασσόμενα από πλήθος αστυνομικών και στρατιωτών και επιτηρούμενα από κάμερες.

Μακρόν δεσμώτης

Μετά την απώλεια της πλειοψηφίας στις βουλευτικές εκλογές, ο Εμμανουέλ Μακρόν προσπαθεί να πείσει ότι η αντιπροσωπευτικότερη Εθνοσυνέλευση που εκλέχθηκε αποτελεί πρόβλημα γιατί τον εμποδίζει να κυβερνήσει. Όμως στην πραγματικότητα το μόνο πρόβλημα είναι η άνοδος της ακροδεξιάς.

ΔΝΤ: Τα τρία πιο μισητά γράμματα στον κόσμο

Πέπλο μυστηρίου καλύπτει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με τους κανόνες του να μοιάζουν να μεταβάλλονται ανάλογα με τις πολιτικές στοχεύσεις: δρακόντεια λιτότητα για κάποιους, γενναιοδωρία χωρίς όρια για άλλους. Ας επιχειρήσουμε μια κατάδυση στην καρδιά ενός παγκόσμιου θεσμού.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Social