Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Ρωσικές μαριονέτες

Έχω στα χέρια μου τη λίστα διακοσίων ατόμων, για τα οποία ο Υπουργός Εξωτερικών γνωρίζει πώς είναι μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος και παρ’ όλα αυτά καθορίζουν την πολιτική του Υπουργείου». Με αυτόν τον τρόπο ο Τζότζεφ Μακάρθι έμπαινε στο πάνθεο της ιστορίας των ΗΠΑ από την πίσω πόρτα. Λίστα δεν υπήρξε ποτέ, αλλά το κύμα της αντικομμουνιστικής υστερίας και οι εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν διέλυσε τη ζωή χιλιάδων Αμερικανών. Το 2017, αυτό που αμφισβητείται πλέον είναι ο πατριωτισμός του εκλεγμένου προέδρου των ΗΠΑ. Με ένα υπουργικό συμβούλιο αποτελούμενο από στρατιωτικούς και δισεκατομμυριούχους, οι λόγοι να φοβόμαστε την έναρξη της θητείας του είναι πολλοί. Κι όμως, το Δημοκρατικό κόμμα, καθώς και πολλά δυτικά μέσα ενημέρωσης, μοιάζουν να έχουν εμμονή με την παλαβή ιδέα ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα είναι η «μαριονέτα του Κρεμλίνου» (1). Και ότι οφείλει την εκλογή του στην υποκλοπή πληροφοριακών δεδομένων πίσω από την οποία κρύβεται η Ρωσία. Παρ’ όλο που έχει περάσει τόσος καιρός από τη μακαρθική παράνοια, η «Washington Post» ξαναβρίσκει το νήμα της ανησυχώντας για την ύπαρξη «περισσοτέρων από 200 ιστοτόπων, οι οποίοι ακούσια ή εκούσια, δημοσιεύουν ή αναφέρονται στην ρωσική προπαγάνδα» (24 Νοεμβρίου 2016). Το κλίμα στη Δύση δεν είναι καλό. Κάθε, ή σχεδόν κάθε, εκλογικό αποτέλεσμα ερμηνεύεται μέσα από την οπτική της Ρωσίας. Είτε πρόκειται για τον Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ και τον Τζέρεμι Κόρμπιν στο Ηνωμένο Βασίλειο είτε για τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους υποψήφιους όπως οι Ζαν-Λικ Μελανσόν, Φρανσουά Φιγιόν και Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία, αρκεί ν’ αμφισβητήσει κανείς τις οικονομικές κυρώσεις ενάντια στη Μόσχα ή τις αντιρωσικές εικασίες της CIA –μιας υπηρεσίας που όλοι γνωρίζουμε ότι είναι αλάθητη και άμεμπτη– για να προκαλέσει υποψίες ότι υπηρετεί τα σχέδια του Κρεμλίνου. Σ’ ένα τέτοιο κλίμα, ούτε που μπορούμε να φανταστούμε το κύμα αγανάκτησης που θα είχε ξεσηκώσει η παρακολούθηση του τηλεφώνου της Άνγκελα Μέρκελ εάν είχε γίνει από τη Ρωσία και όχι από τις ΗΠΑ ή ακόμα η εκχώρηση στη Μόσχα από την Google και όχι από την NSA εκατομμυρίων προσωπικών δεδομένων, τα οποία συγκέντρωσε στο Διαδίκτυο. Και με μια δόση ειρωνείας στα λόγια του, ο Μπαράκ Ομπάμα απείλησε την Ρωσία: «Θα πρέπει να καταλάβουν πως ό,τι μας κάνουν, μπορούμε να τους το κάνουμε κι εμείς» (2). Αυτό δεν το αγνοεί ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Την άνοιξη του 1996, ένας Ρώσος πρόεδρος άρρωστος και αλκοολικός, (διεφθαρμένος) πρωτεργάτης του κοινωνικού χάους στη χώρα του, κατάφερε να επιβιώσει της αβυσσαλέας αντιδημοτικότητάς του μόνο χάρη στη δηλωμένη πολιτική και οικονομική στήριξη των πρωτευουσών της Δύσης. Και χάρη σ’ ένα θεόσταλτο αποτέλεσμα της κάλπης, ο Μπόρις Γιέλτσιν, το χαϊδεμένο παιδί των δημοκρατών στην Ουάσιγκτον, το Βερολίνο και το Παρίσι (παρ’ όλο που κανονιοβόλησε το ρωσικό Κοινοβούλιο προκαλώντας εκατοντάδες θύματα, τον Δεκέμβριο του 1993) επανεκλέχθηκε. Τέσσερα χρόνια αργότερα αποφάσισε να μεταφέρει όλες του τις εξουσίες στον πιστό πρωθυπουργό του, τον υπέροχο Βλάντιμιρ Πούτιν…  

  1. Σύμφωνα με την έκφραση της Χίλαρι Κλίντον, κατά τη διάρκεια της τελεμαχίας με τον Ντόναλντ Τραμπ στις 19 Οκτωβρίου 2016.
  2. Συνέντευξη Τύπου στις 16 Δεκεμβρίου 2016.
]]>

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Γαλλία: Υγειονομικό διαβατήριο και περιορισμοί των ελευθεριών

Με αφορμή τις έκτακτες υγειονομικές συνθήκες και την ανάγκη καταπολέμησης της πανδημίας, στη Γαλλία πολλαπλασιάζονται οι νόμοι που ροκανίζουν τις ατομικές ελευθερίες –συνεχίζοντας μια εικοσαετή παράδοση νομοθετημάτων που επικαλούνται κατάσταση εκτάκτου ανάγκης για να επιβάλουν περιορισμούς δικαιωμάτων χωρίς ημερομηνία λήξης.

Το πανταχού παρόν βλέμμα της βιντεοεπιτήρησης

Η συζήτηση για τη βιντεοεπιτήρηση και τον περιορισμό των ατομικών ελευθεριών είχε ήδη ξεκινήσει πριν γυρίσει ο αιώνας, όταν άρχισαν να πολλαπλασιάζονται οι κάμερες στους δρόμους, τους σταθμούς, τα μεγάλα καταστήματα, τα εμπορικά κέντρα και τους χώρους στάθμευσης. Μέσω του Διαδικτύου, αυτές οι κάμερες και χιλιάδες άλλες, τοποθετημένες σε ιδιωτικούς χώρους, δημιουργούν την αγχωτική προοπτική να είναι ορατά και να επιτηρούνται τα πάντα. Σε αυτό το πρωτοφανές πλαίσιο κοινωνικού ελέγχου, τι γίνονται άραγε τα δικαιώματα και οι ελευθερίες του ατόμου; Επιστροφή στην απαρχή του προβληματισμού με ένα διορατικό άρθρο μας του 1998.

Αποστολή στη Γεωργία: Η εμμονή με τη Ρωσία

Οι πρόσφατες δημοτικές εκλογές της 2ης Οκτωβρίου 2021, διεξαχθείσες υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν κατεύνασαν την πολιτική κρίση στη χώρα, όπου οι δύο μεγάλες παρατάξεις αλληλοκατηγορούνται ότι παίζουν το παιχνίδι της Μόσχας. Ενώ το ρωσικό ζήτημα στοιχειώνει την πολιτική αρένα, η γεωργιανή κοινωνία διατηρεί μια σχέση αμφιθυμίας με τη βόρεια γείτονά της.

Η Γεωργία δοκιμάζει τις αντοχές του Πούτιν

Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι σχέσεις ανάμεσα στην Ρωσία και την Γεωργία παρέμειναν τεταμένες εξαιτίας των περιοχών της Νότιας Οσσετίας και της Αμπχαζίας. Επιστροφή σήμερα, μέσα από το αρχείο μας, σε ένα από τα διπλωματικά επεισόδια μεταξύ τους, το φθινόπωρο του 2006.

Η αυτοκρατορία δεν καταθέτει τα όπλα

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δεν μένουν για πολύ ταπεινωμένες. Έναν μήνα μετά την ήττα τους στο Αφγανιστάν, η αυτοκρατορική τάξη αποκαταστάθηκε. Το μαρτυρά το ράπισμα που δέχτηκε το Παρίσι από την Ουάσιγκτον.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Social