Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Ποιος θα είναι ο επόμενος εχθρός;

Η ευχετήρια κάρτα του κυρίου Άντερς Φογκ Ρασμούσεν δεν περίμενε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ συνόψισε ως εξής την αποστολή που, κατά τη γνώμη του, το ΝΑΤΟ θα πρέπει να επιτελέσει μόλις ο κύριος Τραμπ εγκαταλείψει τον Λευκό Οίκο:

«Το 2021, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους θα έχουν μια ευκαιρία που δεν παρουσιάζεται παρά μία φορά σε κάθε γενιά. Την ευκαιρία να ανατρέψουν την παγκόσμια αναδίπλωση της δημοκρατίας απέναντι σε αυταρχικά καθεστώτα όπως της Ρωσίας και της Κίνας. Αλλά για να γίνει κάτι τέτοιο, οι μεγάλες δημοκρατίες θα πρέπει να ενωθούν»1. Αυτό ακριβώς που έκαναν πολλές από αυτές, την προηγούμενη γενιά, εισβάλλοντας στο Αφγανιστάν και μετά στο Ιράκ. Είναι λοιπόν ώρα να επιτεθούν σε πιο ισχυρούς αντιπάλους. 

Αλλά από πού να ξεκινήσεις; Από τη στιγμή που η Ουάσινγκτον σκοπεύει να αναλάβει το «leadership» της δημοκρατικής σταυροφορίας –«Η Αμερική επέστρεψε, έτοιμη να καθοδηγήσει τον κόσμο», δήλωσε ο κύριος Μπάιντεν στις 24 Νοεμβρίου 2020– οι χώρες-δορυφόροι καλά θα κάνουν να κατανοήσουν ότι οι Αμερικανοί δεν συμφωνούν πια όσον αφορά την ταυτότητα του μεγαλύτερου αντιπάλου τους. Οι λόγοι λίγο έχουν να κάνουν με την παγκόσμια γεωπολιτική και πολύ περισσότερο με τις εσωτερικές διαμάχες τους. Για τους Δημοκρατικούς, ο εχθρός είναι πάνω από όλα Ρώσος, αφού εδώ και τέσσερα χρόνια οι ηγέτες του κόμματος επαναλαμβάνουν, όπως η Νάνσι Πελόσι, πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, ότι «με τον Τραμπ, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στον Πούτιν». Από τη μεριά των Ρεπουμπλικανών, στο πλαίσιο του «μία σου και μία μου», που θυμίζει καυγαδάκι νηπιαγωγείου, το σύνθημα «ο Μπάιντεν απ’ το Πεκίνο» είναι η απάντηση. Διότι ο δεύτερος γιος του νέου προέδρου, ο Χάντερ Μπάιντεν, είχε εμπορικές σχέσεις με την Κίνα –και η παγκοσμιοποίηση, που αποδίδεται στους Δημοκρατικούς, ευνόησε την ανάπτυξη της Κίνας. Όπερ έδει δείξαι.

Έτσι, στις 10 Δεκεμβρίου, ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, άρχισε να σκάβει για να βαθύνει περισσότερο το ρήγμα ανάμεσα στις δύο χώρες. Κάνοντας αναφορά, χωρίς να γελάει, στην ανησυχία του για τον σεβασμό της ιδιωτικότητας: ο άνθρωπος που διατέλεσε και διευθυντής της CIA αρχικά προειδοποίησε τον κόσμο: «Ο Σι Τζινπίνγκ παρακολουθεί τον καθένα μας». Στη συνέχεια επιτέθηκε με τη σειρά στους 400.000 Κινέζους φοιτητές που στέλνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο (αφού ένα μέρος τους υποτίθεται ότι πηγαίνει για να κλέψει βιομηχανικά και επιστημονικά μυστικά), στα ίδια τα αμερικανικά πανεπιστήμια (αφού «πολλά αγοράστηκαν από το Πεκίνο») και τέλος στα προϊόντα της εταιρείας Huawei (αφού οι χρήστες τους αφήνουν τον εαυτό τους «στα χέρια των κινεζικών υπηρεσιών ασφαλείας»)2. Ιδού το ρεφρέν που οι Ρεπουμπλικανοί θα επαναλαμβάνουν εναντίον του Τζο Μπάιντεν. Θα πάρει τη θέση των τεσσάρων ετών αντι-ρωσικής παράνοιας που τροφοδοτήθηκε από τους Δημοκρατικούς για να αντιπολιτευθούν τον Τραμπ. Η Θάλασσα της Κίνας, η Ταϊβάν, η μοίρα των Ουϊγούρων, το Χονγκ-Κονγκ: όλα αυτά θα αποτελέσουν τι προφάσεις προκειμένου να δοκιμαστεί η αντι-κινεζική αποφασιστικότητα της νέας κυβέρνησης. 

Ο κύριος Ρασμούσεν είδε τουλάχιστον σωστά ένα σημείο: «Μια σειρά από ανήσυχους συμμάχους περιμένουν τον εκλεγμένο πρόεδρο Τζο Μπάιντεν στην πόρτα του». Όμως, παραμένοντας σε μια συμμαχία της οποίας ηγείται μια διανοητικά ταραγμένη δύναμη, δεν πρόκειται να ξαναβρούν σύντομα την ηρεμία τους.

  1. Anders Fogh Rasmussen, «A new way to lead the free world», «The Wall Street Journal», Νέα Υόρκη, 16 Δεκεμβρίου 2020.
  2. Michael R. Pompeo, «The Chinese Communist Party on the American campus», ομιλία στο Georgia Institute of Technology, Ατλάντα, 9 Δεκεμβρίου 2020.

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Αντιμέτωπος με την κατάρρευση, ο Λίβανος θέλει να διατηρήσει τη μνήμη του

Στις 15 Μαΐου, οι Λιβανέζοι καλούνται να προσέλθουν στις κάλπες προκειμένου να επιλέξουν τα 128 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Μια ψηφοφορία που θα διεξαχθεί σε ένα περιβάλλον σοβαρής χρηματοπιστωτικής κρίσης, κοινωνικής καταστροφής και επανεμφάνισης πολιτικών και θρησκευτικών εντάσεων. Παρά τις αντιξοότητες, σύλλογοι και άνθρωποι του πνεύματος κινητοποιούνται για να προφυλάξουν και να ψηφιοποιήσουν την κληρονομιά της χώρας.

Μήπως πρέπει να φοβόμαστε τον πληθωρισμό;

Αντιμέτωποι με τα σκαμπανεβάσματα της παγκόσμιας οικονομίας, οι πολιτικοί ηγέτες μοιάζουν με τους υδραυλικούς των κινούμενων σχεδίων: καθώς δεν διαθέτουν εργαλεία για να επισκευάσουν μια διαρροή νερού, χρησιμοποιούν τα χέρια τους –αλλά το νερό διαρκώς «μπάζει» από αλλού. Αποπληθωρισμός ή κερδοσκοπικές φούσκες, πληθωρισμός ή ύφεση: οι νεοφιλελεύθεροι υδραυλικοί δεν επισκευάζουν τίποτα, απλώς μεταθέτουν τα προβλήματα.

Εργολαβίες δημόσιων υπηρεσιών: Όταν το κράτος πληρώνει για να εξαφανιστεί

Συγγραφή νόμων, διανομή ψηφοδελτίων, παραγγελία μασκών, οργάνωση εκστρατειών εμβολιασμού… Στη Γαλλία, όλο και περισσότερα καθήκοντα των δημόσιων υπηρεσιών ανατίθενται σε εταιρείες παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών, όπως η αμερικανική McKinsey. Ωστόσο, το εξωφρενικό κόστος των εξωτερικών αναθέσεων έχει αποκλειστεί από τον δημοκρατικό διάλογο, όπως εξάλλου συμβαίνει και με την απώλεια τεχνογνωσίας της δημόσιας διοίκησης που προκύπτει από τις εργολαβίες.

Ανατροπές στην αγορά των υδρογονανθράκων

Η απαλλαγή από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο είναι πιο εύκολη για τις ΗΠΑ απ’ ό,τι για την Ευρώπη. Όμως, αρκετές χώρες εξαγωγής υδρογονανθράκων, διόλου πρόθυμες να αποξενωθούν από τη Μόσχα, δυσανασχετούν απέναντι στο ενδεχόμενο να υποκαταστήσουν τον ρόλο της Ρωσίας.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Social