Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Η επιβολή της σιωπής

Στις 9 Ιανουαρίου 2021, έντεκα ημέρες πριν από το τέλος της θητείας του Ντόναλντ Τραμπ, και ενώ ακόμα κι ένα μέρος των πιστών του Ρεπουμπλικανών τον είχαν εγκαταλείψει, το Twitter αποφάσισε να κλείσει τον λογαριασμό του και το Facebook να τον αναστείλει. Όμως, οι κακές πράξεις του πρώην προέδρου δεν ήταν πιο θανατηφόρες από εκείνες της CIA ή άλλων αρχηγών κρατών, των οποίων οι λογαριασμοί δεν απειλήθηκαν ποτέ: το να υποστηρίζεις (λανθασμένα) ότι η ήττα του στις εκλογές ήταν αποτέλεσμα εκλογονοθείας δεν είναι χειρότερο από το να έχεις απειλήσει (μέσω Twitter) τη Βόρεια Κορέα με πυρηνικό ολοκαύτωμα. Και η «ρητορική μίσους» που οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες προσάπτουν σήμερα στον Ντόναλντ Τραμπ, αφού πρώτα επωφελήθηκαν τα μάλα από αυτήν, δεν είναι τόσο σοβαρή όσο εκείνη που τα ίδια μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης άφησαν να διαχυθεί στη Βιρμανία ή την Ινδία ενάντια στις μουσουλμανικές μειονότητες. Αλλά το Twitter και το Facebook δεν χαρακτηρίζονται ούτε για τη συνοχή τους ούτε για το θάρρος τους. Η τόλμη τους προέρχεται από την αδιανόητη επιείκεια με την οποία κυβερνήσεις και άτομα τα άφησαν να δράσουν και να μεγαλώσουν –και έτσι συμπέραναν ότι τους επιτρέπονται τα πάντα. Το ότι μπορούν να κλείσουν το στόμα του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών μάς δείχνει το απίστευτο μέγεθος της εξουσίας που έχουν.

Ωστόσο, όταν η αμερικανική Δεξιά εξανίσταται, μπαίνει κανείς σχεδόν στον πειρασμό να της απαντήσει: δεν είστε εσείς και οι στοχαστές του Σικάγο που εδραιώσατε την ιδέα ότι η δημόσια εξουσία δεν μπορεί να βάλει χαλινάρι ούτε στην εξουσία των εταιρειών ούτε στην περιουσία των ιδιοκτητών, καθώς θεωρείτε ότι νομιμοποιούνται από την ελεύθερη επιλογή των καταναλωτών1; Ε λοιπόν, σήμερα γίνατε εσείς τα θύματα αυτού του «λαϊκισμού της αγοράς». Η πρώτη τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος προστατεύει την ελεύθερη έκφραση απέναντι στην ομοσπονδιακή και την πολιτειακή λογοκρισία, όχι όμως και απέναντι στη λογοκρισία των ιδιωτικών εταιρειών που λειτουργούν ως μονοπώλια. Το δικαίωμα στην «έκφρασή» τους είναι η δική σας σιωπή. Με δυο λόγια, ουαί τοις ηττημένοις και όλη η εξουσία στις Big Tech2 όταν σας κάνουν να σωπάσετε!

Να όμως και ο άλλος κίνδυνος εξαιτίας των επικίνδυνων ανθρώπων και των ιδεών που εκφράζουν. Δεχόμαστε τα πάντα για να προστατευτούμε από αυτούς, ακόμα και την ακαθόριστης διάρκειας αναστολή των ελευθεριών μας. Αλλά όταν είναι να καταπολεμήσουμε ιδέες τρομοκρατικές, ρατσιστικές, αντισημιτικές, «αυτονομιστικές», ο πόλεμος δεν κερδίζεται ποτέ, και φυσικά δεν σταματά με την επίσημη συνθηκολόγηση του ηττημένου. Το μόνο που γίνεται είναι να κηρυχθεί μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που διαρκεί και που συνεχώς γίνεται και πιο σκληρή. Πράγματι, τίποτα δεν είναι πιο εύκολο από το να ορίσεις έναν μισητό στόχο, με τον οποίο κανείς δεν θέλει να ταυτίζεται, και μετά να διευρύνεις συνεχώς την περίμετρο των αναθεμάτων και των απαγορεύσεων. Στους πολέμους του Αφγανιστάν και του Ιράκ, οι αρνητές βαφτίστηκαν οπαδοί της Αλ Κάιντα. Οι επικριτές της πολιτικής του Ισραήλ βαφτίστηκαν αντισημίτες. Εκείνοι που δεν αντέχουν άλλο το αμερικανόφερτο ακαδημαϊκό μπλα-μπλα βαφτίζονται τραμπιστές ή ρατσιστές. Σε ανάλογες περιπτώσεις, δεν ψάχνουμε πια να αντιμετωπίσουμε με επιχειρήματα τους αντιπάλους, αλλά να τους κάνουμε να σωπάσουν.

Έτσι, λοιπόν, μέσα σε μια ανησυχητική σιωπή, η δολοφονία του Σαμυέλ Πατί3 χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα για τη διάλυση της Συλλογικότητας Ενάντια στην Ισλαμοφοβία στη Γαλλία. Μέρα με τη μέρα, αντί να διευρύνει την περίμετρο των ελευθεριών, η έκρηξη των επικοινωνιών μοιάζει να εγκαθιδρύει κοινωνίες της πειθάρχησης, που μας καταδικάζουν να πηγαινοερχόμαστε από τον ένα τόπο εγκλεισμού στον άλλο.

  1. Επιχείρημα του θεωρητικού του ρηγκανισμού William F. Buckley Jr. Βλ. «Stratagème de la droite américaine, mobiliser le peuple contre les intellectuels», «Le Monde diplomatique», Μάιος 2006.
  2. Google, Apple, Facebook, Amazon, Microsoft. Στα γαλλικά αποκαλούνται GAFAM, από τα αρχικά τους.
  3. Ο Σαμυέλ Πατί, καθηγητής γυμνασίου στο Κονφλάν-Σεντ-Ονορίν (περίχωρα του Παρισιού), αποκεφαλίστηκε στις 16 Οκτωβρίου 2020 από έναν ισλαμιστή τρομοκράτη.

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Πόσο σοβαρή είναι η «απειλή» Ναβάλνι;

Θύμα απόπειρας δολοφονίας με δηλητήριο, ο Ρώσος επικριτής του Κρεμλίνου Αλεξέι Ναβάλνι βρίσκεται σήμερα στη φυλακή. Οι δυτικές πρωτεύουσες ζητούν την απελευθέρωσή του, αλλά ετοιμάζουν και νέες κυρώσεις.

Υπόθεση GameStop: ένα παράδειγμα «λαϊκισμού της πλατφόρμας»

Τον περασμένο Ιανουάριο, χιλιάδες διαδικτυακοί παίκτες του χρηματιστηρίου συντόνισαν τις εντολές τους για να επιτύχουν την άνοδο των τιμών ορισμένων μετοχών, όπως της GameStop, για τις οποίες τα μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια είχαν στοιχηματίσει πτωτική πορεία.

Πώς είπατε; Ενότητα;

Είτε μας αρέσει είτε όχι μια ενδεχόμενη συμμαχία ανάμεσα στην Αριστερά και τους οικολόγους στις προεδρικές εκλογές του 2022 στη Γαλλία, οι όροι του διαλόγου για το θέμα επιβεβαίωσαν το γεωπολιτικό αναλφαβητισμό των περισσότερων δημοσιογράφων. Διότι, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά στην οικονομική και κοινωνική πολιτική τόσο μεγάλη ώστε να απαγορεύει στα κόμματα που βρίσκονται στα αριστερά του Εμμανουέλ Μακρόν να σχηματίσουν κοινό μέτωπο εναντίον του, από τον πρώτο κιόλας γύρο των εκλογών, ισχύει άραγε το ίδιο και για την εξωτερική πολιτική;

Ιταλία, ένα ευρωπαϊκό πολιτικό εργαστήριο

Η κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι, του πρώην προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, χαίρει ευρύτατης κοινοβουλευτικής στήριξης, παρ’ ότι ευαγγελίζεται νέο κύκλο «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» και λιτότητας.

Η οικονομία της προσοχής κατακτά τη λογοτεχνία

Συγκεκριμένα είναι πια τα συστατικά για μια γρήγορη εκδοτική επιτυχία. Έτσι, ο συγγραφέας μυθιστορημάτων πρέπει να προσελκύσει το ενδιαφέρον στο πρόσωπό του, τόσο με την παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα μέσα ενημέρωσης όσο και με την εξιστόρηση των καημών και των βιωμάτων του.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Social