Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Η βολική επωδός «να καταστραφεί η Καρχηδόνα»

Όσο η εισβολή στην Ουκρανία χρησιμοποιείται ως διαρκής δικαιολογία για κάθε καινούργια δυσκολία της καθημερινότητας των μισθωτών, η ευημερία των κεφαλαιούχων αυξάνεται.

Η απόδοση όλων των δυσκολιών της στιγμής σε ένα μόνο αίτιο ήταν μια πρακτική ήδη γνωστή στην αρχαία Ρώμη. Εκείνη την εποχή, ο Κάτων ο Πρεσβύτερος έκλεινε όλες τις αγορεύσεις του στη Σύγκλητο, ανεξαρτήτως θέματος, απαιτώντας να καταστραφεί η Καρχηδόνα. Πιο πρόσφατα, το 1984, η δημόσια τηλεόραση ανέθεσε στον ηθοποιό Ιβ Μοντάν την παρουσίαση μιας εκπομπής με τίτλο «Ζήτω η κρίση!» (Vive la crise!), με σκοπό να κάνει τους Γάλλους να κατανοήσουν ότι όλα τους τα βάσανα προέρχονταν από το κράτος πρόνοιας –και επομένως μια κοινωνική εκκαθάριση θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως καθολική θεραπεία. Στη συνέχεια, η τρομοκρατία έγινε το καθημερινό στοιχειό, ο νέος μαγικός πίνακας που θα εξαφάνιζε όλα τα υπόλοιπα, όπως κάνουν τα παιδιά που τον χρησιμοποιούν για να σβήνουν και να γράφουν. Εξάλλου, μέσα σε μία ώρα από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, οι Βρετανοί δημόσιοι υπάλληλοι έλαβαν το εξής μήνυμα από τη σύμβουλο ενός υπουργού: «Αυτή είναι μια πολύ καλή μέρα για να περάσουμε χωρίς πρόβλημα όλα τα μέτρα που πρέπει να λάβουμε». Αρκεί να τα φορτώσουμε στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», ακόμη και όταν δεν είχαν καμία σχέση με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν. Πάμε παρακάτω: στη Ρωσία πλέον κάθε πρόβλημα είναι αποτέλεσμα των δολοπλοκιών της Δύσης. Ενώ για τη Δύση πάντα «φταίει η Μόσχα».

Το ίδιο ισχύει και για την πτώση του βιοτικού επιπέδου. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν κατηγορεί ασταμάτητα τον «φόρο του Πούτιν» στα τρόφιμα και την ενέργεια για την απότομη αύξηση του πληθωρισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο δε ομόλογός του Εμμανουέλ Μακρόν ισχυρίζεται ότι οι σημερινές δυσκολίες των φτωχότερων συμπατριωτών του μπορούν να εξηγηθούν από την «πολεμική οικονομία». Αν είναι έτσι όμως, τότε εδώ και σαράντα χρόνια οι Γάλλοι δεν έχουν γνωρίσει ειρήνη. Διότι το τέλος της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών χρονολογείται από το 1982, όταν ο Φρανσουά Μιτεράν και ο υπουργός του Ζακ Ντελόρ έκαναν στις ιδιωτικές επιχειρήσεις το μεγαλύτερο δώρο που είχαν λάβει ποτέ από το κράτος. Από τότε, οι εργαζόμενοι δεν έχουν λάβει καμία απολύτως ανταποδοτική προσφορά, αντίθετα η αγοραστική δύναμή τους μονίμως ακρωτηριάζεται. Εκείνη την εποχή ωστόσο, η Ουκρανία και η Ρωσία εξακολουθούσαν να ανήκουν στην ίδια χώρα και ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν είχε ακόμη εγκαταλείψει τη γενέτειρά του, το Λένινγκραντ…

Εν ολίγοις, η «πολεμική οικονομία» θα παρατείνει και θα επιταχύνει την εξαθλίωση των φτωχότερων, την ίδια στιγμή που τα κέρδη των εταιρειών του παρισινού χρηματιστηριακού δείκτη CAC 40 (160 δισεκατομμύρια ευρώ το 2021) μόλις συνέτριψαν το ρεκόρ όλων των εποχών, που είχε σημειωθεί πριν από δεκαπέντε χρόνια. Με δυο λόγια, όλα έχουν αλλάξει, εκτός από την παγκόσμια ιεραρχία μεταξύ μερισμάτων και μισθών. Και την αποφασιστικότητα των κυβερνήσεων να ευνοήσουν τα πρώτα. Ολιγάρχες όλων των χωρών ενωθείτε…

Ο μαγικός πίνακας λειτουργεί επίσης και για το περιβάλλον. Η αναβίωση της παραγωγής άνθρακα, η θυσία των μεταφορών εμπορευμάτων μέσω σιδηροδρόμου, η υδραυλική ρωγμάτωση, η ψηφιακή ρύπανση, η διαφημιστική κραιπάλη των εμπόρων πολύτιμων λίθων στον Τύπο και στους τοίχους: και σε αυτά τα πεδία, η ζωή συνεχίζεται. Άραγε και εδώ «εξαιτίας του Πούτιν»; Έτσι, το κράτος θα προσφέρει ανεμιστήρες και μπουκάλια νερό στους φτωχότερους και εκπτώσεις στη βενζίνη σε όσους δεν κάνουν τα ψώνια τους με ποδήλατο. Τα «μέτρα έκτακτης ανάγκης» διαδέχονται το ένα το άλλο –τα επείγοντα μέτρα θα πρέπει να περιμένουν.


Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Είναι ακόμα ωραίο να ζεις στη Σουηδία;

Έχοντας περάσει από το 5,7% στο 20,5% των ψήφων μέσα σε δώδεκα χρόνια, το ακροδεξιό κόμμα των Σουηδών Δημοκρατών (ΣΔ) κατέχει πλέον προνομιακή θέση στο Κοινοβούλιο και στηρίζει τον κυβερνητικό συνασπισμό της Δεξιάς. Η επιθετική άνοδός του μπορεί να προκαλεί έκπληξη σε μια χώρα συνώνυμη της σοσιαλδημοκρατίας. Παραδόξως όμως, εξηγείται από την ανάμνηση μιας ελάχιστα γνωστής πτυχής του σουηδικού κράτους πρόνοιας.

Οι γυναίκες του Ιράν άναψαν το φυτίλι της κοινωνικής αγανάκτησης

Η εξέγερση που πυροδότησε ο θάνατος της Μαχσά Αμινί δεν περιορίζεται στα αιτήματα της κατάργησης της λαομίσητης Αστυνομίας Ηθών και της άρσης της υποχρεωτικής χρήσης της μαντίλας. Και μπορεί μεν η κυβέρνηση να προσπαθεί να κατευνάσει το πλήθος εξετάζοντας τα συγκεκριμένα θέματα, τα θεμέλια του καθεστώτος, όμως, βάλλονται πανταχόθεν, ενώ διαφορετικές κατηγορίες του πληθυσμού ενώνονται στο όνομα μιας γενικευμένης αγανάκτησης.

Ηνωμένο Βασίλειο: Το παρατεταμένο «καλοκαίρι της δυσαρέσκειας»

Μποϊκοτάζ των λογαριασμών ενέργειας, απεργία των ναυτεργατών και των ταχυδρομικών υπαλλήλων, απεργία στα εργοστάσια, στους σιδηροδρόμους και στο Εθνικό Σύστημα Υγείας: στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι κοινωνικές αντιπαραθέσεις έχουν επανέλθει και δεν σταματούν να εντείνονται, ενώ η χώρα βυθίζεται σε οικονομικοπολιτική κρίση.

Κατάρ, η σταγόνα που ξεχείλισε το Κύπελλο

Οι ευρείες επικρίσεις για τη διοργάνωση του Μουντιάλ στο Κατάρ προέκυψαν τώρα τελευταία, για την «τιμή των όπλων»: οι θάνατοι ξένων εργατών, η καταπάτηση ανθρώπινων δικαιωμάτων και η περιφρόνηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος καταγγέλλονταν επί πολλά χρόνια χωρίς ανταπόκριση. Επιπλέον, τα ίδια συμβαίνουν σε όλες τις μοναρχίες του Κόλπου –όσο όμως κρατούν οι επικερδείς συνεργασίες με τη Δύση, τίποτα δεν ακούγεται…

Οι νονοί του παγκόσμιου ποδοσφαίρου: Έρευνα για τη FIFA

Όσα αποκαλύφθηκαν για τη διαφθορά στη FIFA τα τελευταία χρόνια ξεδίπλωσαν έναν αυταρχικό και διεφθαρμένο οργανισμό. Όσο όμως κι αν κάποιοι δείχνουν να πέφτουν από τα σύννεφα, τα σημάδια ήταν εκεί από πολύ νωρίς. Επιστροφή μέσα από το αρχείο μας στο 2010 και το Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής όταν τα σκάνδαλα έχουν ήδη αρχίσει να συσσωρεύονται.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Social