Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Κι έτσι η Ελλάδα ξανάγινε υπόδειγμα

Η Αθήνα έκανε νωρίτερα το χριστουγεννιάτικο δώρο στα στρατεύματα της: είκοσι τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη Rafale και τρεις υπερσύγχρονες φρεγάτες, ενώ περιμένουν ακόμα ελικόπτερα F-35 και Sikorsky, για να μην αναφέρουμε τους δρόνους, τις τορπίλες και τους πυραύλους.

Οι Έλληνες αξιωματικοί δεν θα γιορτάσουν μόνοι τους, θα έχουν παρέα τις γαλλικές εταιρίες όπλων, και ιδιαίτερα τη Dassault, τους κύριους προμηθευτές της Αθήνας.

Κι όμως, πριν από έξι χρόνια, οι ευρωπαϊκές αρχές και το ΔΝΤ -η τρόικα επέβαλαν την τιμωρία τους σε μια χώρα κατεστραμμένη, σε ασφυξία, υποβαθμισμένη στο επίπεδο του προτεκτοράτου. Περνούσαν από κρησάρα και το παραμικρό δημόσιο έξοδο για να υποχρεώσουν την Ελλάδα να εξυπηρετήσει ένα χρέος που ακόμα και το ΔΝΤ παραδεχόταν ότι ήταν «αβάσταχτο». Ενθαρρυμένη από την Γερμανία, η τρόικα, είχε βάλεις το στόχαστρό της τις κοινωνικές δαπάνες. Ακολούθησαν τεράστιες αυξήσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, αύξηση στα 67 έτη της ηλικίας συνταξιοδότησης (με το ποσό των συντάξεων να μειώνεται επί δεκατέσσερις συνεχείς φορές), μείωση του επιδόματος ανεργίας και του κατώτατου μισθού (κατά 32% για τους νέους κάτω των 25 ετών), έλλειψη μέσων και φαρμάκων στα κατάμεστα νοσοκομεία.

Οι στρατιωτικές δαπάνες δεν υποβλήθηκαν σε παρόμοια αυστηρή επίβλεψη. Πράγματι, το μερίδιό τους αυξήθηκε από το 2,46% του ΑΕΠ της χώρας το 2015, στο 2,79% πέρυσι. Αποτελεί το ρεκόρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν θέλουν ειρήνη, οι Έλληνες πρέπει να ετοιμαστούν για πόλεμο… Στην πραγματικότητα, η χώρα κρίνει ότι απειλείται από την Τουρκία, η οποία αυξάνει τις προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και η οποία εδώ και σχεδόν πενήντα χρόνια κατέχει παράνομα μέρος της Κύπρου. Αυτό δεν εμποδίζει τα δύο αντίπαλα κράτη να ανήκουν στην ίδια στρατιωτική συμμαχία. Ούτε το Βερολίνο να συγκαταλέγεται μεταξύ των κυριότερων εμπόρων όπλων της Άγκυρας.

Το 2015, όταν η «άνοιξη της Αθήνας», συντρίφτηκε από τις ευρωπαϊκές τράπεζες, η εφημερίδα «Le Figaro» ξεχώρισε για τους υψηλούς τόνους της. Θεωρούσε ότι, ακόμα και αφαιμαγμένη η Ελλάδα, ένας «ασθενής που προτιμά να χαστουκίζει τον γιατρό του», έπρεπε να ξεπληρώσει πλήρως και άμεσα τους πιστωτές της. Αλλιώς, έγραφε σε αγανακτισμένο τόνο η εφημερίδα, «κάθε Γάλλος θα πλήρωνε 735 ευρώ για την ακύρωση του ελληνικού χρέους»1. Την εποχή εκείνη, το χρέος έφτανε στο 177% του ΑΕΠ της χώρας. Τον περασμένο Δεκέμβριο ξεπέρασε το 205%. Αλλά η «Le Figaro» σταμάτησε ν’ ανησυχεί για τους ευρωπαίους πιστωτές της χώρας; Γιατί άραγε; Ποιος θα τολμούσε να φανταστεί ότι κάτι τέτοιο οφείλεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα είχε την ιδέα να κάνει τα ψώνια της στο οπλοστάσιο του ομίλου Dassault, ιδιοκτήτη της «Le Figaro»2;

Ωστόσο, το happy end δεν θα ολοκληρωθεί παρά την μέρα που τα, αγορασμένα στη Γερμανία, τουρκικά υποβρύχια θα βυθίσουν τις made in France ελληνικές φρεγάτες. Χωρίς αμφιβολία, η Αθήνα θ’ αναγκαστεί τότε να ξαναγοράσει από τους Κινέζους, στους οποίους υποχρεώθηκε να πουλήσει με διαταγή της Τρόικας, τα ελληνικά λιμάνια για να προφυλάξει τα καράβια της. Και καθώς το γαλλο-γερμανικό δίδυμο θα έχει αποδείξει την ευελιξία του, η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης θα έχει σχεδόν υλοποιηθεί.

  1. «Le Figaro», Παρίσι, 8 Ιανουαρίου 2015. Το ίδιο βράδυ, τα δύο μεγαλύτερα τηλεοπτικά κανάλια TF1 και France 2, αναπαρήγαγαν το θέμα, λίγες ώρες μετά τη νίκη της Αριστεράς στις βουλευτικές εκλογές.
  2. Βλ. «Cet avion qui émerveille Le Figaro», «Le Monde diplomatique», Απρίλιος 2016.

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Αντιμέτωπος με την κατάρρευση, ο Λίβανος θέλει να διατηρήσει τη μνήμη του

Στις 15 Μαΐου, οι Λιβανέζοι καλούνται να προσέλθουν στις κάλπες προκειμένου να επιλέξουν τα 128 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Μια ψηφοφορία που θα διεξαχθεί σε ένα περιβάλλον σοβαρής χρηματοπιστωτικής κρίσης, κοινωνικής καταστροφής και επανεμφάνισης πολιτικών και θρησκευτικών εντάσεων. Παρά τις αντιξοότητες, σύλλογοι και άνθρωποι του πνεύματος κινητοποιούνται για να προφυλάξουν και να ψηφιοποιήσουν την κληρονομιά της χώρας.

Μήπως πρέπει να φοβόμαστε τον πληθωρισμό;

Αντιμέτωποι με τα σκαμπανεβάσματα της παγκόσμιας οικονομίας, οι πολιτικοί ηγέτες μοιάζουν με τους υδραυλικούς των κινούμενων σχεδίων: καθώς δεν διαθέτουν εργαλεία για να επισκευάσουν μια διαρροή νερού, χρησιμοποιούν τα χέρια τους –αλλά το νερό διαρκώς «μπάζει» από αλλού. Αποπληθωρισμός ή κερδοσκοπικές φούσκες, πληθωρισμός ή ύφεση: οι νεοφιλελεύθεροι υδραυλικοί δεν επισκευάζουν τίποτα, απλώς μεταθέτουν τα προβλήματα.

Εργολαβίες δημόσιων υπηρεσιών: Όταν το κράτος πληρώνει για να εξαφανιστεί

Συγγραφή νόμων, διανομή ψηφοδελτίων, παραγγελία μασκών, οργάνωση εκστρατειών εμβολιασμού… Στη Γαλλία, όλο και περισσότερα καθήκοντα των δημόσιων υπηρεσιών ανατίθενται σε εταιρείες παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών, όπως η αμερικανική McKinsey. Ωστόσο, το εξωφρενικό κόστος των εξωτερικών αναθέσεων έχει αποκλειστεί από τον δημοκρατικό διάλογο, όπως εξάλλου συμβαίνει και με την απώλεια τεχνογνωσίας της δημόσιας διοίκησης που προκύπτει από τις εργολαβίες.

Ανατροπές στην αγορά των υδρογονανθράκων

Η απαλλαγή από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο είναι πιο εύκολη για τις ΗΠΑ απ’ ό,τι για την Ευρώπη. Όμως, αρκετές χώρες εξαγωγής υδρογονανθράκων, διόλου πρόθυμες να αποξενωθούν από τη Μόσχα, δυσανασχετούν απέναντι στο ενδεχόμενο να υποκαταστήσουν τον ρόλο της Ρωσίας.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Social