Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Κι έτσι η Ελλάδα ξανάγινε υπόδειγμα

Η Αθήνα έκανε νωρίτερα το χριστουγεννιάτικο δώρο στα στρατεύματα της: είκοσι τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη Rafale και τρεις υπερσύγχρονες φρεγάτες, ενώ περιμένουν ακόμα ελικόπτερα F-35 και Sikorsky, για να μην αναφέρουμε τους δρόνους, τις τορπίλες και τους πυραύλους.

Οι Έλληνες αξιωματικοί δεν θα γιορτάσουν μόνοι τους, θα έχουν παρέα τις γαλλικές εταιρίες όπλων, και ιδιαίτερα τη Dassault, τους κύριους προμηθευτές της Αθήνας.

Κι όμως, πριν από έξι χρόνια, οι ευρωπαϊκές αρχές και το ΔΝΤ -η τρόικα επέβαλαν την τιμωρία τους σε μια χώρα κατεστραμμένη, σε ασφυξία, υποβαθμισμένη στο επίπεδο του προτεκτοράτου. Περνούσαν από κρησάρα και το παραμικρό δημόσιο έξοδο για να υποχρεώσουν την Ελλάδα να εξυπηρετήσει ένα χρέος που ακόμα και το ΔΝΤ παραδεχόταν ότι ήταν «αβάσταχτο». Ενθαρρυμένη από την Γερμανία, η τρόικα, είχε βάλεις το στόχαστρό της τις κοινωνικές δαπάνες. Ακολούθησαν τεράστιες αυξήσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, αύξηση στα 67 έτη της ηλικίας συνταξιοδότησης (με το ποσό των συντάξεων να μειώνεται επί δεκατέσσερις συνεχείς φορές), μείωση του επιδόματος ανεργίας και του κατώτατου μισθού (κατά 32% για τους νέους κάτω των 25 ετών), έλλειψη μέσων και φαρμάκων στα κατάμεστα νοσοκομεία.

Οι στρατιωτικές δαπάνες δεν υποβλήθηκαν σε παρόμοια αυστηρή επίβλεψη. Πράγματι, το μερίδιό τους αυξήθηκε από το 2,46% του ΑΕΠ της χώρας το 2015, στο 2,79% πέρυσι. Αποτελεί το ρεκόρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν θέλουν ειρήνη, οι Έλληνες πρέπει να ετοιμαστούν για πόλεμο… Στην πραγματικότητα, η χώρα κρίνει ότι απειλείται από την Τουρκία, η οποία αυξάνει τις προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και η οποία εδώ και σχεδόν πενήντα χρόνια κατέχει παράνομα μέρος της Κύπρου. Αυτό δεν εμποδίζει τα δύο αντίπαλα κράτη να ανήκουν στην ίδια στρατιωτική συμμαχία. Ούτε το Βερολίνο να συγκαταλέγεται μεταξύ των κυριότερων εμπόρων όπλων της Άγκυρας.

Το 2015, όταν η «άνοιξη της Αθήνας», συντρίφτηκε από τις ευρωπαϊκές τράπεζες, η εφημερίδα «Le Figaro» ξεχώρισε για τους υψηλούς τόνους της. Θεωρούσε ότι, ακόμα και αφαιμαγμένη η Ελλάδα, ένας «ασθενής που προτιμά να χαστουκίζει τον γιατρό του», έπρεπε να ξεπληρώσει πλήρως και άμεσα τους πιστωτές της. Αλλιώς, έγραφε σε αγανακτισμένο τόνο η εφημερίδα, «κάθε Γάλλος θα πλήρωνε 735 ευρώ για την ακύρωση του ελληνικού χρέους»1. Την εποχή εκείνη, το χρέος έφτανε στο 177% του ΑΕΠ της χώρας. Τον περασμένο Δεκέμβριο ξεπέρασε το 205%. Αλλά η «Le Figaro» σταμάτησε ν’ ανησυχεί για τους ευρωπαίους πιστωτές της χώρας; Γιατί άραγε; Ποιος θα τολμούσε να φανταστεί ότι κάτι τέτοιο οφείλεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα είχε την ιδέα να κάνει τα ψώνια της στο οπλοστάσιο του ομίλου Dassault, ιδιοκτήτη της «Le Figaro»2;

Ωστόσο, το happy end δεν θα ολοκληρωθεί παρά την μέρα που τα, αγορασμένα στη Γερμανία, τουρκικά υποβρύχια θα βυθίσουν τις made in France ελληνικές φρεγάτες. Χωρίς αμφιβολία, η Αθήνα θ’ αναγκαστεί τότε να ξαναγοράσει από τους Κινέζους, στους οποίους υποχρεώθηκε να πουλήσει με διαταγή της Τρόικας, τα ελληνικά λιμάνια για να προφυλάξει τα καράβια της. Και καθώς το γαλλο-γερμανικό δίδυμο θα έχει αποδείξει την ευελιξία του, η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης θα έχει σχεδόν υλοποιηθεί.

  1. «Le Figaro», Παρίσι, 8 Ιανουαρίου 2015. Το ίδιο βράδυ, τα δύο μεγαλύτερα τηλεοπτικά κανάλια TF1 και France 2, αναπαρήγαγαν το θέμα, λίγες ώρες μετά τη νίκη της Αριστεράς στις βουλευτικές εκλογές.
  2. Βλ. «Cet avion qui émerveille Le Figaro», «Le Monde diplomatique», Απρίλιος 2016.

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Η γέννηση του γαλλικού ρεστοράν

Η γαλλική κουζίνα ήταν για πολύ καιρό διαχωρισμένη σε συντεχνίες: οι «τροφοδότες» πουλούσαν ραγού, οι πανδοχείς κρασί, οι ψήστες κρέας… Ύστερα, στα μέσα του 18ου αιώνα, εμφανίστηκε το restaurant –και καθιερώθηκε αμέσως μετά την Επανάσταση. Μια πολύ ενδιαφέρουσα κοινωνικο-πολιτιστική ματιά σε ένα γαλλικό φαινόμενο, που συμπληρώνει το πρόσφατο άρθρο μας «Κοινωνιολογία της υψηλής γαστρονομίας: Η συνταγή για να γίνεις μεγάλος σεφ» (1).

Έτσι εκτινάχθηκαν οι τιμές της ενέργειας

Οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες διαβεβαίωναν κατηγορηματικά ότι ο ανταγωνισμός θα οδηγούσε στη μείωση των τιμών του φυσικού αερίου και του ηλεκτρισμού, προς όφελος των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Όμως, από τη δεκαετία του 2000 έχει συμβεί ακριβώς το αντίθετο. Κι αν η χαοτική οικονομική ανάκαμψη μετά την αναστάτωση της πανδημίας πυροδότησε την τρέχουσα έκρηξη των τιμών, η απορρύθμιση προκαλεί μια πολύ πιο ανησυχητική δομική αύξηση των τιμών. Χαρακτηριστική είναι η ανάλυση του παραδείγματος της Γαλλίας, η οποία στις βασικές της γραμμές ισχύει για όλη την Ε.Ε. –και βεβαίως για την Ελλάδα.

Σε ποιον αγώνα να στρατευθούμε;

Σε ποιον αγώνα πρέπει να στρατευθούμε όταν δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα ταυτόχρονα; Καταρχάς, αναγνωρίζοντας ότι, παρ’ όλη τη διαφορετική περίμετρο των αγώνων ενάντια στις ποικίλες μορφές κυριαρχίας, είναι όλοι ισότιμοι. Στη συνέχεια, προτείνοντας ο απόλυτος διαχωρισμός αναμεταξύ τους να δώσει τη θέση του στη σχετική αυτονομία και στο αμοιβαίο ενδιαφέρον. Τέλος, αρνούμενοι το ενδεχόμενο ένας από αυτούς τους αγώνες να βλάπτει τους υπόλοιπους. Από τη στιγμή που θα τεθούν αυτές οι αρχές, τα πάντα μπορούν να ξεκινήσουν…

Ουγγαρία: Πώς ο Βίκτορ Όρμπαν εδραιώνει την εξουσία του μέσα από ιδιωτικά ιδρύματα

Με πρωτοβουλία της ουγγρικής κυβέρνησης, ιδιωτικά ιδρύματα πήραν τον έλεγχο της πλειονότητας των πανεπιστημίων και μιας δημόσιας περιουσίας αξίας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ. Με αυτή τη νέου τύπου γιγαντιαία ιδιωτικοποίηση, ο πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν αποψιλώνει το κράτος προς όφελος των ανθρώπων του περιβάλλοντός του, ενώ ταυτόχρονα θεμελιώνει την επιρροή του στους πολιτιστικούς και πανεπιστημιακούς θεσμούς της χώρας.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Social