Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Παράγοντας πολεοδομικής και αστικής προόδου

Άδειες αίθουσες μουσείων, βαγόνια του μετρό χωρίς στριμωξίδι στις ώρες αιχμής, ποδήλατα σε δρόμους που έχουν αδειάσει από τον υπερβολικό αριθμό αυτοκινήτων: η πανδημία του Covid-19 αποσυμφόρησε τον αστικό χώρο, προσφέροντας στους κατοίκους τη σπάνια –και διόλου δυσάρεστη– εμπειρία μιας μητρόπολης που δεν είναι κορεσμένη.

Στην πραγματικότητα, οι μεγάλες πόλεις, για τις οποίες σήμερα λέμε ότι απειλούνται από τη μαζική έξοδο των κατοίκων τους, έχουν περάσει σε φάση δημογραφικής παρακμής πριν από την υγειονομική κρίση. Ήδη από το 2011, ο Δήμος του Παρισιού χάνει περίπου 10.000 κατοίκους τον χρόνο, δηλαδή σχεδόν το 5% του πληθυσμού του σε μία δεκαετία. Η Νέα Υόρκη άρχισε να ακολουθεί παρόμοια πορεία από το 2016. Όσο για το Λονδίνο, η μετανάστευση αποτελεί τον μοναδικό λόγο για τον οποίο ο πληθυσμός του δεν έχει περάσει σε φάση στασιμότητας. Εάν ένα μέρος αυτής της μείωσης οφείλεται στην αύξηση των συγκροτημάτων γραφείων και στην εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων ακινήτων που περιόρισαν τη διαθεσιμότητα της κατοικίας, ένα άλλο μέρος οφείλεται απλούστατα στην εκούσια εγκατάλειψη των μεγαλουπόλεων από κατοίκους τους που αναζητούν έναν τρόπο ζωής με λιγότερο άγχος, θόρυβο και ρύπανση και με μεγαλύτερες κατοικίες. Βεβαίως, οι μητροπόλεις εξακολουθούν να συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου και να προσελκύουν πολλούς φοιτητές, δραστήριους νέους και ξένους εργαζόμενους. Πολλοί όμως από αυτούς συρρέουν στις μητροπόλεις επειδή είναι υποχρεωμένοι, καθώς εκεί βρίσκονται οι θέσεις εργασίας και τα πανεπιστήμια.

Συχνά, οι πόλεις επωφελήθηκαν από τις πανδημίες για να προβούν σε βελτιώσεις με μόνιμο χαρακτήρα. Τον 13ο αιώνα, με αφορμή την πανούκλα, τα νοσοκομεία εγκατέλειψαν τα μοναστήρια και εγκαταστάθηκαν στην καρδιά των πόλεων, οι δημοτικές αρχές οργάνωσαν το κυνήγι των αδέσποτων ζώων και τον συστηματικό καθαρισμό των αγορών, προσέλαβαν γιατρούς κ.λπ.1. Τον 19ο αιώνα, στην Ευρώπη και στην Αμερική, η φυματίωση και οι πανδημίες της χολέρας αποτέλεσαν το εφαλτήριο για το υγιεινιστικό κίνημα και την επιθυμία να εγκαταλειφθεί το παλαιό μοντέλο της ανήλιαγης, υγρής, δύσοσμης και ανθυγιεινής πόλης με τους στενούς δρόμους και την υπερσυσσώρευση πληθυσμού[/efn_note]Maurice Agulhon (επιμ.) Histoire de la France urbaine, τόμος IV, La Ville de l’age industriel. Le cycle hausmannien, Seuil, Παρίσι, 1983. [/efn_note]. Οι μηχανικοί επινόησαν το αποχετευτικό σύστημα για να σταματήσει η εξάπλωση των ασθενειών που οφείλονταν στα ακάθαρτα ύδατα. Οι χωροτάκτες χάραξαν φαρδιές λεωφόρους, για αφήνουν τον αέρα και το φως να μπαίνει στην πόλη, και δημιούργησαν πάρκα και κήπους, επανεισάγοντας έτσι τη φύση μέσα στις πόλεις, ενώ οι ρυπογόνες δραστηριότητες απομακρύνθηκαν από τον οικιστικό ιστό.

Τι θα συμβεί άραγε στην περίοδο που θα ακολουθήσει την πανδημία; Η δήμαρχος του Παρισιού Αν Ινταλγκό επιθυμεί να συνεχίσει την ιστορία της πολεοδομικής προόδου, όσο κι αν έχει υποχρεωθεί να περιορίσει τις φιλοδοξίες της. Μόλις δρομολόγησε μια «συμμετοχική διαδικασία για τον αστικό σχεδιασμό», που οφείλει να οδηγήσει στην έκδοση ενός «μανιφέστου για μια νέα παρισινή αισθητική». Τον Ιανουάριο άνοιξε ένα «ψηφιακό κουτί προτάσεων» στο οποίο καθένας θα μπορεί να καταθέσει τη γνώμη του για τα κιόσκια και τις στάσεις λεωφορείων του μέλλοντος.

Διαβάστε επίσης:

Γαλλία: Η εκδίκηση της υπαίθρου

  1. Cécile Peltier, «Peste, cholera, tuberculose… les épidémies ont modelé nos villes», «Le Monde», 30 Μαρτίου 2020.

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Πιστοποιημένες μουσικές

Η ανάδειξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας μοιάζει ένα πολύ ωφέλιμο εγχείρημα. Όμως, τα χαρακτηριστικά που έχει θεσπίσει η UNESCO για να καθορίσει τι εμπίπτει σε αυτήν στηρίζονται σε αμφισβητήσιμες αξίες.

Ρομπότ, ο ιδανικός ένοχος

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, μια σειρά κινδυνολογικών αναφορών προφητεύουν την εξαφάνιση του ενός τρίτου, ακόμα και του 50%, των θέσεων εργασίας και την αντικατάστασή τους από μηχανές. Αν τις πιστέψουμε, θα θεωρήσουμε ότι το ρομπότ είναι ο υπ’ αριθμόν ένα εχθρός του εργαζόμενου.

Η ανοξείδωτη Βρετανική μοναρχία

Μετά τη Σκωτία, τη Βόρεια Ιρλανδία και την Ουαλία, ο Βορράς της Αγγλίας είναι μάρτυρας, με τη σειρά του, ενός κινήματος υπέρ της ανεξαρτησίας. Εθνικιστικές εντάσεις, κοινοβουλευτικό χάος συνεπεία του Brexit, πλήρης αποτυχία στη μάχη ενάντια στην πανδημία: η καταιγίδα μοιάζει να παρασέρνει τα πάντα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η επιβολή της σιωπής

Στις 9 Ιανουαρίου 2021, έντεκα ημέρες πριν από το τέλος της θητείας του Ντόναλντ Τραμπ, και ενώ ακόμα κι ένα μέρος των πιστών του Ρεπουμπλικανών τον είχαν εγκαταλείψει, το Twitter αποφάσισε να κλείσει τον λογαριασμό του και το Facebook να τον αναστείλει.

100 χρόνια Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας: Η άνοδος και η παρακμή

Από τη στιγμή της γέννησής του κιόλας, τον Δεκέμβριο του 1920, το γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα διεκδίκησε μια ξεχωριστή θέση στο πολιτικό τοπίο της χώρας: εκείνη του μοναδικού λαϊκού σχηματισμού, στην ηγεσία του οποίου βρίσκονται άνθρωποι του λαού προκειμένου να εξυπηρετούν τα συμφέροντά του.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728

Social