Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Πώς είπατε; «Συστημικός»;

Πολύ συχνά, οι αμερικανικές πολυεθνικές ανατρέχουν στη φιλανθρωπία για να συγκαλύψουν τις πράξεις πού τις πλουτίζουν. Από τον περασμένο Μάιο δωρίζουν λοιπόν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε διάφορες αφροαμερικανικές οργανώσεις, ανάμεσά τους και στη Black Lives Matter. Τέτοια δώρα προς μια ακτιβιστική δομή που πολεμά τον «συστημικό ρατσισμό» μάς φέρνουν κάπως στον νου την πληρωμή δόσεων σε ασφαλιστικό συμβόλαιο. Γιατί οι εταιρείες Apple, Cisco, Walmart, Nike, Adidas, Facebook, Twitter, που γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα τι σημαίνει «συστημικός», θα πρέπει να αναρωτιούνται εάν η αμφισβήτηση των δομικών ανισοτήτων στις ΗΠΑ θα στοχεύσει σύντομα και άλλα κακώς κείμενα εκτός από την αστυνομική βία –κακώς κείμενα που βρίσκονται πιο κοντά στα διοικητικά συμβούλιά τους. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι διαδηλωτές δεν θα παραμείνουν για πολύ ικανοποιημένοι με συμβολικές πράξεις όπως το γονάτισμα μπροστά σε Αφροαμερικανούς, την αποκαθήλωση αγαλμάτων, τη μετονομασία δρόμων, την αποποίηση των «λευκών προνομίων» τους. Κι όμως, τα αφεντικά των πολυεθνικών είναι σε αυτό το ρεπερτόριο, το ανώδυνο για τις ίδιες, που θα επιθυμούσαν να περιορίσουν το λαϊκό κίνημα, ένα κίνημα που αφύπνισε την αμερικανική κοινωνία μετά τη διάδοση των εικόνων από το θάνατο ενός μαύρου άνδρα, στραγγαλισμένου από το γόνατο ενός λευκού αστυνομικού.

Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας JPMorgan, η οποία κατέστρεψε αμέτρητες οικογένειες μαύρων με δόλωμα στεγαστικά δάνεια που δεν θα μπορούσαν ποτέ να αποπληρώσουν, ο Τζέιμι Ντίμον γονάτισε μπροστά σε ένα τεράστιο χρηματοκιβώτιο της τράπεζάς του. Ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος των προεδρικών εκλογών του 2012 Μιτ Ρόμνεϊ, που εκτιμούσε τότε ότι το 47% του αμερικανικού πληθυσμού αποτελούνταν από παράσιτα, σιγομουρμούρισε «black lives matter» συμμετέχοντας σε μια αντιρατσιστική διαδήλωση. Η αρωματοποιία Estée Lauder θα διαθέσει 10 εκ. δολάρια για να «υποστηρίξει τη φυλετική και κοινωνική δικαιοσύνη, καθώς και την καλύτερη πρόσβαση στην εκπαίδευση». Χωρίς αμφιβολία, τον ίδιο στόχο υπηρετούσε όταν χρηματοδότησε την καμπάνια του Ντόναλντ Τραμπ το 2016.

Εκτός από αυτές τις αστειότητες που ξεπερνούν τα όρια της παρωδίας, πώς να μην σημειώσουμε ότι οι διαδηλώσεις ενάντια στον «συστημικό ρατσισμό» έρχονται μερικές εβδομάδες αφότου ο υποψήφιος με τις περισσότερες πιθανότητες να τα βάλει πραγματικά με το «σύστημα», ο Μπέρνι Σάντερς, νικήθηκε από τον Τζο Μπάιντεν, που έχει συμβάλει σημαντικά στη σκλήρυνση των χαρακτηριστικών του ίδιου αυτού «συστήματος»; Πράγματι, το 1994, ο τότε γερουσιαστής Μπάιντεν ήταν ο μεγάλος αρχιτέκτονας του νομικού οπλοστασίου που επέσπευσε τις μαζικές φυλακίσεις των Αφροαμερικανών. Κάτι που δεν εμπόδισε 26 από τους 38 μαύρους γερουσιαστές να ψηφίσουν υπέρ του συγκεκριμένου νόμου: το χρώμα του δέρματος δεν εγγυάται πάντα τις σωστές επιλογές και οι κενοί συμβολισμοί έχουν ήδη έναν πρόεδρο –τον Μπαράκ Ομπάμα.

Στις ΗΠΑ, η περιουσία της πλειονότητας τον αφρο-αμερικανικών οικογενειών παραμένει ακινητοποιημένη κάτω από τα 20.000 δολάρια, σαν να λέμε δηλαδή περίπου τίποτα1. Είναι λοιπόν υποχρεωμένες να διαμένουν σε φτωχογειτονιές και να στέλνουν τα παιδιά τους σε σχολεία που είναι ανεπαρκή επειδή χρηματοδοτούνται κυρίως από τους φόρους ακίνητης περιουσίας. Έτσι, το επαγγελματικό μέλλον τους είναι εκ των προτέρων υποθηκευμένο. Η καρδιά του προβλήματος –το «σύστημα»– εκεί βρίσκεται: το «λευκό προνόμιο» είναι πρώτα απ’ όλα το προνόμιο του κεφαλαίου. Και αυτό το αντιλαμβάνεται πάρα πολύ καλά η τράπεζα JPMorgan.

  1. Βλ. Dalton Conley, «Aux États-Unis, la couleur du patrimoine», «Le Monde diplomatique», Σεπτέμβριος 2001.

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Μια αχτίδα στην πολιτική ζωή της Γαλλίας

Είναι άραγε πιθανό να καθοριστεί η πολιτική ζωή της Γαλλίας από μία καταιγίδα γεγονότων του αστυνομικού δελτίου, τα οποία θα συντηρήσουν τον πανικό για την ασφάλεια καθώς και από δραματικές εκκλήσεις να «υψωθεί τείχος» απέναντι σε μία ακροδεξιά που εκτοξεύεται χάρη σ’ αυτό το κλίμα φόβου;

Παρατηρώντας επί πενήντα χρόνια την ισραηλινή Δεξιά

Στο βιβλίο του «Του ανταποκριτή μας στην Ιερουσαλήμ. Η δημοσιογραφία ως ταυτότητα», ο Σαρλ Εντερλέν, επί πολλά χρόνια ανταποκριτής του γαλλικού τηλεοπτικού σταθμού France 2 στο Ισραήλ, μεταξύ άλλων εξετάζει και την άνοδο του Λικούντ.

Το φευγαλέο όνειρο της ισότιμης πληροφόρησης

Έχουμε την τάση να ορίζουμε το Διαδίκτυο ως μέσο απόλυτης ελευθερίας επειδή, επιτέλους, επιτρέπει σε οποιοδήποτε άτομο -στο μέτρο, βεβαίως, που ανήκει σε κάποια από τις προνομιούχους πληθυσμιακές κατηγορίες του πλούσιου κόσμου- να λαμβάνει πληροφορίες αντίστοιχες των προτιμήσεών του, αλλά και να διαχέει, με τη σειρά του, προς κάθε σημείο του πλανήτη, ειδήσεις και, κυρίως, προσωπικά σχόλια.

Media culpa

Μπορεί ο Τζο Μπάιντεν τον τελευταίο καιρό να μοιάζει περισσότερο πρόθυμος να συνομιλεί με τον Ρώσο ομόλογό του, όσο όμως κυβερνούσε ο Ντόναλντ Τραμπ, μια σειρά εμφανών fake news που προωθούσαν έγκριτα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης βοήθησαν στην κορύφωση της αντι-ρωσικής ρητορικής των Δημοκρατικών (καθώς θεωρούσαν τον Τραμπ ενδοτικό απέναντι στον Πούτιν), αλλά και στη δημιουργία ενός ακόμη «εσωτερικού εχθρού».

Covid-19: Τα αίτια της καταστροφής στην Ινδία

Μέχρι τις αρχές Απριλίου, ο παγκόσμιος Τύπος χαιρέτιζε το κατόρθωμα του Ινδού πρωθυπουργού και της «διπλωματίας του εμβολίου» του, ικανής να εναντιωθεί στην Κίνα. Σήμερα, η πανδημία προκαλεί εκατόμβες θυμάτων, καθώς από τη χώρα λείπουν εμβόλια, φάρμακα και οξυγόνο. Και, για πρώτη φορά από το 2014, ο Ναρέντρα Μόντι χάνει ένα μέρος της επιρροής του.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Social