Share on facebook
Share on twitter
Share on skype
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Το μεταναστευτικό από το Μινσκ στο Καλαί

Χωρίς αμφιβολία το Μινσκ χρησιμοποίησε τους μετανάστες για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με τις Βρυξέλλες την ώρα που ο Ρώσος πρόεδρος σφύριζε αδιάφορα. Όμως δεν υπάρχει καμία συνωμοσία εναντίον της Δύσης όπως την φαντάζονται κάποιοι αναλυτές. Είναι η ίδια η πολιτική της Ε.Ε. που της γυρνάει μπούμερανγκ.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έφτιαξε μια τόσο περίπλοκη μηχανορραφία ώστε το ραδιόφωνο της France Inter χρειάστηκε να αφιερώσει δύο διαδοχικές εκπομπές με τον πιο διάσημο πολιτικό αναλυτή της για να την ξεσκεπάσει1. Αν πιστέψουμε λοιπόν τον Τομά Λεγκράν, για την κρίση που έφερε αντιμέτωπα το Μινσκ και τη Βαρσοβία φταίει ο Ρώσος πρόεδρος! Στην πραγματικότητα ήταν λοιπόν «μια επιχείρηση που κατασκεύασε από το μηδέν ο δικτάτορας Αλεξάντερ Λουκασένκο (…) με τη συνέργεια της Δαμασκού και υπό την προφανή αιγίδα της Μόσχας» –ορισμένοι προσθέτουν μερικές φορές και την Άγκυρα στον κατάλογο των συνωμοτών. Οι τέσσερις συνένοχοι οργάνωσαν τη μεταφορά τεσσάρων χιλιάδων προσφύγων από την Τουρκία στα πολωνικά σύνορα για να «τροφοδοτήσουν την έντονη διαμάχη στην Ένωση» και να «ευνοήσουν τα εθνικιστικά και ξενοφοβικά κόμματα της ηπείρου, που σε γενικές γραμμές είναι σύμμαχοι της Μόσχας». Με την ευκαιρία, ανακαλύπτουμε ότι ο Πούτιν «ενορχήστρωσε τον εμφύλιο στη Συρία ώστε να ελέγξει την παράνομη διακίνηση και εμπορία ανθρώπων» και να δημιουργήσει ένα μεταναστευτικό κύμα που θα αποτελέσει «εύφορο έδαφος για τους ακροδεξιούς Γάλλους φίλους του». «Έτσι κλείνει ο κύκλος», κατέληγε το λαγωνικό του δημόσιου ραδιοφώνου.

Δεν είναι όμως πρωτόγνωρο μια χώρα που συνορεύει με την Ε.Ε. να χειραγωγεί το πέρασμα των μεταναστών. Τον περασμένο Μάιο, το Μαρόκο άφησε να περάσουν 8.000 άτομα προς τους ισπανικούς θύλακες της Θέουτα και της Μελίγια προκειμένου να πάρει εκδίκηση για την υποδοχή σε ισπανικό νοσοκομείο ενός από τους ηγέτες του Μετώπου Πολισάριο, το οποίο διεκδικεί την ανεξαρτησία της δυτικής Σαχάρας. Κανένας δεν μίλησε για «υβριδική επίθεση» ούτε κάλεσε το ΝΑΤΟ να επέμβει, όπως έκανε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ο Πολωνός πρωθυπουργός την ώρα της κρίσης με τη Λευκορωσία.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Μινσκ χρησιμοποίησε τους μετανάστες για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με τις Βρυξέλλες, οι οποίες από το 2020 του έχουν επιβάλει πολλαπλές κυρώσεις. Και η Ρωσία το άφησε να το κάνει, χωρίς να δυσαρεστηθεί για τα προβλήματα που δημιουργούνται στην Ένωση, η οποία δεν χάνει ευκαιρία να της δώσει μαθήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα την ώρα που ένα από τα κυριότερα μέλη της, η Πολωνία, απωθούσε τους πρόσφυγες με κανόνια νερού μέσα σε παγερό κρύο. Μακριά από τη θεωρία της μεγάλης συνωμοσίας που φαντάζεται το France Inter, η κρίση στη Λευκορωσία εξηγείται κυρίως από τον απλό νόμο του φαινομένου μπούμπερανγκ. Στα θέματα μετανάστευσης, η Ένωση συνεχώς ασκεί εκβιασμούς και επιδίδεται σε παζάρια. Εξαρτά την «αναπτυξιακή βοήθεια» από την υπογραφή συμφωνιών «επανεισδοχής», που της επιτρέπουν να απελαύνει ευκολότερα τους παράτυπους μετανάστες. Απειλεί να μην ξαναδώσει βίζες στις χώρες που δυσανασχετούν. Πληρώνει την Τουρκία για να κρατήσει τα τέσσερα εκατομμύρια μεταναστών από την Μέση Ανατολή, το Μαρόκο για να προστατέψει τη Θέουτα και τη Μελίγια, τη Λιβύη για να μπλοκάρει τις αναχωρήσεις στη Μεσόγειο, τον Νίγηρα για να σφραγίσει το δρόμο της Σαχάρας2.

«Αυτό που κάνει το καθεστώς της Λευκορωσίας λέγεται απλά τράφικινγκ», εκτιμούσε ο εκπρόσωπος της γαλλικής κυβέρνησης στις 10 Νοεμβρίου. Λίγες ημέρες αργότερα, ο υπουργός Εσωτερικών Ζεράλ Νταρμανέν έστελνε μονάδες επιβολής της τάξης να διαλύσουν τα στρατόπεδα στο Γκραντ-Σεντ (Δουνκέρκη) και στο Καλαί, όπου κομμάτιασαν με μαχαίρια τις σκηνές των προσφύγων. Στις 24 Νοεμβρίου, 24 μετανάστες έβρισκαν τον θάνατο προσπαθώντας να διασχίσουν τη Μάγχη.


  1. Στήλη «Édito politique», ραδιόφωνο France Inter, 12 και 17 Νοεμβρίου 2021, απ’ όπου προέρχονται τα επόμενα αποσπάσματα.
  2. Βλ. Rémi Carayol, «Les migrants dans la nasse d’Agadez», «Le Monde diplomatique», Ιούνιος 2019.

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης:

Πρόσφατα άρθρα

Αντιμέτωπος με την κατάρρευση, ο Λίβανος θέλει να διατηρήσει τη μνήμη του

Στις 15 Μαΐου, οι Λιβανέζοι καλούνται να προσέλθουν στις κάλπες προκειμένου να επιλέξουν τα 128 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Μια ψηφοφορία που θα διεξαχθεί σε ένα περιβάλλον σοβαρής χρηματοπιστωτικής κρίσης, κοινωνικής καταστροφής και επανεμφάνισης πολιτικών και θρησκευτικών εντάσεων. Παρά τις αντιξοότητες, σύλλογοι και άνθρωποι του πνεύματος κινητοποιούνται για να προφυλάξουν και να ψηφιοποιήσουν την κληρονομιά της χώρας.

Μήπως πρέπει να φοβόμαστε τον πληθωρισμό;

Αντιμέτωποι με τα σκαμπανεβάσματα της παγκόσμιας οικονομίας, οι πολιτικοί ηγέτες μοιάζουν με τους υδραυλικούς των κινούμενων σχεδίων: καθώς δεν διαθέτουν εργαλεία για να επισκευάσουν μια διαρροή νερού, χρησιμοποιούν τα χέρια τους –αλλά το νερό διαρκώς «μπάζει» από αλλού. Αποπληθωρισμός ή κερδοσκοπικές φούσκες, πληθωρισμός ή ύφεση: οι νεοφιλελεύθεροι υδραυλικοί δεν επισκευάζουν τίποτα, απλώς μεταθέτουν τα προβλήματα.

Εργολαβίες δημόσιων υπηρεσιών: Όταν το κράτος πληρώνει για να εξαφανιστεί

Συγγραφή νόμων, διανομή ψηφοδελτίων, παραγγελία μασκών, οργάνωση εκστρατειών εμβολιασμού… Στη Γαλλία, όλο και περισσότερα καθήκοντα των δημόσιων υπηρεσιών ανατίθενται σε εταιρείες παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών, όπως η αμερικανική McKinsey. Ωστόσο, το εξωφρενικό κόστος των εξωτερικών αναθέσεων έχει αποκλειστεί από τον δημοκρατικό διάλογο, όπως εξάλλου συμβαίνει και με την απώλεια τεχνογνωσίας της δημόσιας διοίκησης που προκύπτει από τις εργολαβίες.

Ανατροπές στην αγορά των υδρογονανθράκων

Η απαλλαγή από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο είναι πιο εύκολη για τις ΗΠΑ απ’ ό,τι για την Ευρώπη. Όμως, αρκετές χώρες εξαγωγής υδρογονανθράκων, διόλου πρόθυμες να αποξενωθούν από τη Μόσχα, δυσανασχετούν απέναντι στο ενδεχόμενο να υποκαταστήσουν τον ρόλο της Ρωσίας.

Ημερολόγιο

Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Social